คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ขัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 9 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ขัง

กักขัง

ก. บังคับให้อยู่ในสถานที่อันจำกัด, เก็บตัวไว้ในสถานที่อันจำกัด. (กฎ) น. โทษทางอาญาสถานหนึ่ง ที่ให้กักตัวผู้ต้องโทษไว้ในสถานที่ซึ่งกำหนดไว้อันมิใช่เรือนจำ.

ขัง

ก. ให้อยู่ในที่ล้อมเช่นกรง คอก หรือเล้า เป็นต้น, ให้อยู่ในที่ซึ่งกันไว้ เช่น ขังนํ้า; (กฎ) กักขังจำเลยหรือผู้ต้องหาโดยศาล.

ขึงขัง

ว. ผึ่งผาย, เอาจริงเอาจัง, แข็งแรง.

คนต้องขัง

(กฎ) น. บุคคลที่ถูกขังไว้ตามหมายขัง.

คุมขัง

(กฎ) ก. คุมตัว ควบคุม ขัง กักขัง หรือจำคุก.

ผู้ต้องกักขัง

(กฎ) น. ผู้ที่ถูกกักขังตามหมายกักขังของศาล. (ดู กักขัง ประกอบ).

ผู้ต้องขัง

(กฎ) น. บุคคลที่ถูกขังอยู่ในเรือนจำ ได้แก่ นักโทษเด็ดขาด คนต้องขัง และคนฝาก.

หน้าตาขึงขัง

ว. สีหน้าที่แสดงว่าเอาจริงเอาจัง ดูน่ากลัว.

หมายขัง

(กฎ) น. หมายอาญาที่ศาลสั่งให้ขังผู้ต้องหาหรือจำเลยไว้ระหว่างสอบสวนไต่สวนมูลฟ้องหรือพิจารณา.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ