ค้นหา "*ขวาง" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 11 รายการ

ก. แผ่ออกไปมาก, ใหญ่โต, เช่น มีเนื้อที่กว้างขวาง; เผื่อแผ่ เช่น มีนํ้าใจกว้างขวาง, รู้จักคนมากและมีคนรู้จักมาก เช่น กว้างขวางในสังคม.

ก. ขวางกั้นไว้, ขวางเกะกะ.

[ขฺวาง] ก. กีดกั้น, สกัด; รำคาญหรือไม่ถูกใจ; ใช้เข้าคู่กับ กว้าง เป็น กว้างขวาง หมายความอย่างเดียวกับคำว่า กว้าง.

ก. ทำให้ไม่สะดวก, ทำให้ติดขัด.

(สำ) ก. ทำอะไรที่ไม่ถูกวิธีย่อมได้รับความลำบาก; ขัดขวางผู้มีอำนาจย่อมได้รับความเดือดร้อน.

ว. เริ่มแสดงอาการคลั่ง; ขุ่นเคือง, ไม่พอใจ.

(ปาก) น. นักเลงใหญ่, ผู้มีอิทธิพล.

(สำ) ว. ชอบหาเรื่องทะเลาะวิวาท.

น. วิธีปักไหมทอง หักเส้นไปตามขวางลาย ใช้ปักเครื่องสูง.

ก. อาการที่หันเหไปมา เก้ ๆ กัง ๆ ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะทำอย่างใด.

น. ขื่อที่ ๒ อยู่ใต้ขื่อเดิม อยู่ในพวกเครื่องเรือน.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ