คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ขลุก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 7 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ขลุก, ขลุก,ขลุก,ขลุก ๆ

ขลุก

[ขฺลุก] ว. ง่วนอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือในที่ใดที่หนึ่ง.

ขลุก,ขลุก,ขลุก ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงไอ, ขุก หรือ ขุก ๆ ก็ว่า, เสียงดังอย่างก้อนดินกลิ้งอย่างเร็ว ในคำว่า กลิ้งขลุก ๆ.

ขลุกขลัก

ว. ติดกุกกักอยู่ในที่แคบ, ติดขัด, ไม่สะดวก, เสียงดังอย่างก้อนดินกลิ้งอยู่ในหม้อหรือในไห.

ขลุกขลิก

น. เครื่องเล่นการพนันชนิดหนึ่ง ใช้ลูกเต๋า ๓ ลูกใส่จาน มีฝาครอบเขย่าแล้วเปิดออกมานับแต้ม, เต๋าเขย่า ก็เรียก; เรียกแกงเผ็ดที่มีนํ้าน้อยและข้น เช่นแกงฉู่ฉี่หรือพะแนงเป็นต้นว่า แกงขลุกขลิก หรือ แกงมีน้ำขลุกขลิก.

ขลุกขลุ่ย

ว. ง่วนอยู่, คลุกคลีอยู่; (ถิ่น-ปักษ์ใต้) สบาย เช่น นอนหลับขลุกขลุ่ย ว่า นอนหลับสบาย.

อีหลุกขลุกขลัก

ว. ติดขัด, ไม่สะดวก, ไม่คล่อง.

อีหลุกขลุกขลุ่ย

ว. ง่วนอยู่.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ