ผลการค้นหา

ค้นเจอ 8 รายการ

หรือคุณกำลังค้นหา เก่น, แก่น, โก่น, ก่น

(โบ) ก. ตั้งหน้า, มุ่ง, เช่น อยู่เย็นยงงก่นเกอดพิจลการ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

ก. ขุดโค่น.

ก. เข่น, หนัก, แรง, เร่ง, เช่น ตาแกก็มุมุ่นมุ่งเขม้น ถ่อกายเก่นตะเกียกเดิน. (ม. ร่ายยาว กุมาร).

น. เนื้อไม้แข็งและมีสีเข้ม อยู่ถัดกระพี้เข้าไป, เนื้อแท้, หลักสำคัญ เช่น แก่นพระศาสนา. ว. ดื้อรั้นซุกซนไม่เกรงกลัวใคร.

ก. ก่น.

ว. ไม่มีอะไรปิดบัง.

ก. สิ้นเนื้อประดาตัว (ใช้แก่การพนัน) เช่น กินก่อนล่อนแก่น.

ดู สีเสียด ๑ (๑).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ