คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*กาล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 34 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กาล,กาล,กาล-, กาล

กาล

[กาน] (โบ) น. คำประพันธ์.

กาลานุกาล

(โบ) น. งานบำเพ็ญกุศลถวายพระบรมอัฐิและพระอัฐิในกาลใดกาลหนึ่ง. (ป. กาล + อนุกาล).

คริสตกาล

น. สมัยเมื่อพระเยซูยังมีพระชนม์อยู่.

จิรกาล

น. กาลนาน, เวลาช้านาน.

จิรัฐิติกาล

[จิรัดถิติ-] น. เวลายั่งยืน, เวลาที่ตั้งอยู่นาน. (ป. จิร + ติ + กาล).

เฉพาะกาล

ว. ชั่วคราว ในคำว่า บทเฉพาะกาล.

ตรีกาล

น. กาลทั้ง ๓ คือ อดีต ปัจจุบัน อนาคต, เวลาทั้ง ๓ คือ เช้า กลางวัน เย็น.

ทิวกาล

น. เวลากลางวัน.

ทิวากาล

น. เวลากลางวัน.

เทศกาล

น. คราวสมัยที่กำหนดไว้เป็นประเพณีเพื่อทำบุญและการรื่นเริงในท้องถิ่น เช่น ตรุษ สงกรานต์ เข้าพรรษา สารท; คราว เช่น ชาวนาไม่ได้ทำนาสิ้นสองเทศกาลมาแล้ว. (พงศ. เลขา).

นิศากาล

น. เวลามืด. (ส.).

บทเฉพาะกาล

(กฎ) น. บทบัญญัติของกฎหมายที่บัญญัติให้ใช้เฉพาะในช่วงเวลาหนึ่งหรือกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นก่อนวันใช้บังคับกฎหมายนั้น.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ