คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*กษัย-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 13 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กษัย,กษัย-

ชีพิตักษัย

(ราชา) น. การสิ้นชีวิต. ก. ตาย, ใช้แก่หม่อมเจ้าว่า ถึงชีพิตักษัย. (ส. ชีวิตกฺษย; ป. ชีวิตกฺขย).

ชีวิตักษัย

น. การสิ้นชีวิต. ก. ตาย.

ตักษัย

(กลอน; ตัดมาจาก ชีวิตักษัย) ก. สิ้นชีวิต, ตาย.

ตัณหักษัย

(แบบ) ว. ผู้สิ้นตัณหา เช่น แด่ท้าวผู้ตัณหักษัย. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ตณฺหา + ส. กฺษย).

ถึงชีพิตักษัย

ก. ตาย (ใช้เฉพาะหม่อมเจ้า).

ทุกขักษัย

[ทุกขักไส] (แบบ) น. การหมดทุกข์, พระนิพพาน. (ส. ทุะข + กฺษย; ป. ทุกฺขกฺขย).

ปักษกษัย

[ปักสะกะไส] น. การสิ้นปักษ์.

ภวกษัย

[พะวะกะไส] น. ความสิ้นภพ, นิพพาน. (ส.).

ศศิกษัย

น. พระจันทร์แรม. (ส.).

สิ้นชีพตักษัย

(ราชา) ก. ตาย (ใช้เฉพาะหม่อมเจ้า), ถึงชีพิตักษัย ก็ใช้.

อายุกษัย

[-กะไส] น. การสิ้นอายุ, ความตาย. (ส.; ป. อายุขย).

สิ้นชีพิตักษัย

(ราชา) ก. ตาย (ใช้เฉพาะหม่อมเจ้า), ถึงชีพิตักษัย ก็ใช้.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ