คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*กษ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 9 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา โกษ

โกษ

[โกด] (โบ) น. โกศ. (ดู โกศ ๑).

โกษ

[โกด] (โบ; กลอน) น. โลก เช่น อันว่าโกลาหลแต่ผืนแผ่น ดลเท้าแท่นพรหมโกษ. (ม. คำหลวง กุมาร). (ส. โกฺษณิ).

ทักษ,ทักษ-

[-สะ-] (แบบ) ว. สามารถ, เหมาะ, ขยัน, หมั่น, คล่องแคล่ว, แข็งแรง. (ส.).

ประจักษ,ประจักษ-,ประจักษ์

ว. ปรากฏชัด อาจเป็นทางตาหรือใจก็ได้ เช่น ประจักษ์แก่ตา ประจักษ์แก่ใจ. (ส. ปฺรตฺยกฺษ; ป. ปจฺจกฺข).

ปักษ,ปักษ-,ปักษ์

[ปักสะ-, ปัก] น. ฝ่าย, ข้าง, เช่น ปักษ์ใต้, กึ่งของเดือนจันทรคติ คือ เดือนหนึ่งมี ๒ ปักษ์ ข้างขึ้นเรียก ศุกลปักษ์ (แปลว่า ฝ่ายขาว หมายเอาแสงเดือนสว่าง) ข้างแรมเรียก กาฬปักษ์ (แปลว่า ฝ่ายดำ หมายเอาเดือนมืด), ครึ่งเดือน เช่น หนังสือรายปักษ์. (ส.; ป. ปกฺข).

พฤกษ,พฤกษ-,พฤกษ์,พฤกษ์

[พฺรึกสะ-, พฺรึก] น. ต้นไม้. (ส. วฺฤกฺษ; ป. รุกฺข).

ภักษ,ภักษ-,ภักษ์

[พักสะ-, พัก] น. เหยื่อ, อาหาร. ก. กิน. (ส. ภกฺษ; ป. ภกฺข).

โมกษ,โมกษ-,โมกษะ

[โมกสะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ส.; ป. โมกฺข).

อนุรักษ,อนุรักษ-,อนุรักษ์

[อะนุรักสะ-, อะนุรัก] ก. รักษาให้คงเดิม. (ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ