ค้นเจอ 18 รายการ

กรง

หมายถึง[กฺรง] น. สิ่งที่ทำเป็นซี่ ๆ สำหรับขังนกเป็นต้น ตั้งอยู่กับที่หรือยกไปได้; ในบทกลอนใช้หมายความว่า เปล ก็มี เช่น ถนอมในพระกรงทอง. (เห่กล่อม). (เทียบมลายู กุรง; ข. ทฺรุง).

กรงทอง

หมายถึง(ราชา) น. เรียกเปลที่ทำเป็นลูกกรง ว่า พระกรงทอง.

กรงเล็บ

หมายถึงน. กลุ่มเล็บของแมวหรือนกเป็นต้นเมื่อขยุ้มเหยื่อ มีเค้าคล้ายกรง.

กริ่งเกรง

หมายถึงก. ระแวงกลัวไป.

เกรง

หมายถึง[เกฺรง] ว. นึกกลัวไปเอง, นึกวิตกไปเอง, เช่น เกรงว่าเขาจะเดือดร้อน.

เกรงกลัว

หมายถึงก. กลัว.

เกรงขาม

หมายถึงก. คร้าม, เกรง.

เกรงใจ,เกรงอกเกรงใจ

หมายถึงก. ไม่อยากจะให้ผู้อื่นรู้สึกลำบากเดือดร้อนรำคาญใจ.

โกรง

หมายถึง[โกฺรง] ว. เสียงกระแทกดังโครม ๆ เช่น กระทุ้งเส้ากราวโกรง. (สุบิน).

โกรงเกรง

หมายถึง[โกฺรงเกฺรง] ว. จวนพัง เช่น ศาลาโกรงเกรง.

คร้ามเกรง

หมายถึงก. เกรงกลัว.

คุ้มเกรง

หมายถึงก. ปกป้องไว้ให้คนอื่นเกรงกลัว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ