ตัวกรองผลการค้นหา
กรง
หมายถึง[กฺรง] น. สิ่งที่ทำเป็นซี่ ๆ สำหรับขังนกเป็นต้น ตั้งอยู่กับที่หรือยกไปได้; ในบทกลอนใช้หมายความว่า เปล ก็มี เช่น ถนอมในพระกรงทอง. (เห่กล่อม). (เทียบมลายู กุรง; ข. ทฺรุง).
กรงทอง
หมายถึง(ราชา) น. เรียกเปลที่ทำเป็นลูกกรง ว่า พระกรงทอง.
กรงเล็บ
หมายถึงน. กลุ่มเล็บของแมวหรือนกเป็นต้นเมื่อขยุ้มเหยื่อ มีเค้าคล้ายกรง.
กริ่งเกรง
หมายถึงก. ระแวงกลัวไป.
เกรง
หมายถึง[เกฺรง] ว. นึกกลัวไปเอง, นึกวิตกไปเอง, เช่น เกรงว่าเขาจะเดือดร้อน.
เกรงกลัว
หมายถึงก. กลัว.
เกรงขาม
หมายถึงก. คร้าม, เกรง.
เกรงใจ,เกรงอกเกรงใจ
หมายถึงก. ไม่อยากจะให้ผู้อื่นรู้สึกลำบากเดือดร้อนรำคาญใจ.
โกรง
หมายถึง[โกฺรง] ว. เสียงกระแทกดังโครม ๆ เช่น กระทุ้งเส้ากราวโกรง. (สุบิน).
โกรงเกรง
หมายถึง[โกฺรงเกฺรง] ว. จวนพัง เช่น ศาลาโกรงเกรง.
คร้ามเกรง
หมายถึงก. เกรงกลัว.
คุ้มเกรง
หมายถึงก. ปกป้องไว้ให้คนอื่นเกรงกลัว.