ค้นเจอ 1,960 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ซึ่งมีชื่อเสียง-ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มีชื่อ,มีชื่อเสียง

ว. มีเกียรติยศชื่อเสียง.

เสียงดี

น. เสียงเพราะ; โดยปริยายหมายถึงคะแนนเสียงหนาแน่น เช่น เขาเป็นนักการเมืองที่มีคนนิยมมาก ลงสมัครรับเลือกตั้งแต่ละครั้งมีเสียงดีเสมอ.

ขึ้นหน้าขึ้นตา

ก. มีชื่อเสียง, เด่น.

ได้ชื่อ

ก. ขึ้นชื่อ, มีชื่อเสียง.

เรืองนาม

ว. มีชื่อเสียงโด่งดัง.

รู้จัก

ก. เคยพบเคยเห็นและจำได้ เช่น คนกรุงเทพฯ รู้จักวัดพระแก้วดี แม้เด็ก ๆ ก็ยังรู้จักหนูและแมว; คุ้นเคยกัน เช่น นายดำกับนายแดงรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ, รู้จักมักคุ้น ก็ว่า; รู้ เช่น รู้จักคิด รู้จักทำ.

ศรุตะ

[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).

เสียง

น. สิ่งที่รับรู้ได้ด้วยหู เช่น เสียงฟ้าร้อง เสียงเพลง เสียงพูด; ความเห็น เช่น เรื่องนี้ฉันไม่ออกเสียง, ความนิยม เช่น คนนี้เสียงดี มีหวังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, คะแนนเสียง เช่น ลงมติกันแล้วเขาชนะเพราะได้เสียงข้างมาก.

รู้จักเก็บรู้จักเขี่ย

ก. รู้จักสะสม, รู้จักหา.

รู้จักเก็บรู้จักงำ

(สำ) ก. รู้จักเก็บรักษาข้าวของ.

ลือชา,ลือชาปรากฏ

ก. มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้กันทั่วไป.

ไม่รู้จักหัวนอนปลายตีน

(สำ) ก. ไม่รู้ความเป็นมาหรือพื้นเพ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ