ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความแปลกใจเป็นต้น.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความไม่พอใจหรือแปลกใจ.
น. เสียงหรือคำที่เปล่งออกมาเวลาตกใจ ดีใจ หรือเสียใจ เป็นต้น; ในไวยากรณ์เรียกคำหรือเสียงที่เปล่งออกมาเช่นนั้นว่า คำอุทาน. (ป., ส.).
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความแปลกใจ สงสัย เป็นต้น.
อ. เสียงที่เปล่งออกมาแสดงความแปลกใจ.
อ. เสียงที่เปล่งออกมาแสดงความแปลกใจ เช่น ดูหรือมาเป็นไปได้.
[แปฺลก] ว. แตกต่างไปจากที่เคยคิด เคยรู้ เคยเห็น เป็นต้น เช่น แปลกตา แปลกใจ; ต่าง, เพี้ยนไป, ผิดปรกติ เช่น เป็นคนแปลก.
ว. แปลกใจ, ประหลาดใจ.
น. ชื่อคัมภีร์ในพระพุทธศาสนาส่วน ๑ ใน ๙ ส่วนที่เรียกว่า นวังคสัตถุศาสน์. (ป.).
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความประหลาดใจ.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความโล่งใจ.
ว. แสดงอาการทำหน้าตาตื่นเพราะอัศจรรย์ใจ แปลกใจ หรือตกใจ เป็นต้น.