ยักษ์ คำไวพจน์ · อสูร, อสุรา, ยักษี พร้อมความหมายและตัวอย่าง

คำไวพจน์ของคำว่า "ยักษ์" มีอะไรบ้าง?

ยักษ์ มีคำไวพจน์ 11 คำ ได้แก่

ยักษ์: อสูร; อสุรา; ยักษี; กุมภัณฑ์; ยักษา; ราพณ์; รากษส; รามสูร; ราพณาสูร; แทตย์; ยักษิณี

สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาทำความเข้าใจเกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ยักษ์" ซึ่งเป็นคำที่อ้างถึงสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ รูปร่างน่าเกรงขาม มักปรากฏในตำนาน นิทาน หรือวรรณคดีไทย

การเรียนรู้คำไวพจน์จะช่วยให้เราสามารถใช้ภาษาไทยได้อย่างสละสลวยและหลากหลายมากยิ่งขึ้นครับ

คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก

ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ยักษ์" และความหมาย

อสุรี / อสุรา / อสุร: หมายถึง ยักษ์, อสูร, ผู้ไม่ดื่มสุรา (ตามคติอินเดีย มักใช้เป็นคำเรียกยักษ์หรือมาร)
รากษส: หมายถึง ยักษ์, อสูร (มักเป็นยักษ์ที่ดุร้ายหรือกินคน)
ยักษา / ยักษี: หมายถึง ยักษ์ (รูปย่อหรือคำเรียกขาน)
อ้ายกุมภัณฑ์: หมายถึง ยักษ์, อสูร (มักใช้ในวรรณคดีเพื่อเรียกยักษ์ที่มีรูปร่างใหญ่โตและน่ากลัว)
มาร: หมายถึง ผู้ขัดขวางความดี, ผู้ทำให้สำเร็จไม่ได้, กิเลส (ในบางบริบทก็ใช้แทนยักษ์หรือผู้มีฤทธิ์ร้าย)
อมนุษย์: หมายถึง ไม่ใช่มนุษย์, ผี, ปีศาจ (ในบางกรณีก็ใช้หมายถึงยักษ์ได้)

ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ยักษ์ ในการแต่งกลอน

เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ

เสียงคำรามก้องฟ้าของ อสุรี
รากษส ดุร้ายน่าเกรงขามที่พานพบ
องค์ ยักษา ผู้เกรียงไกรทรงประสบ
อ้ายกุมภัณฑ์ กำแหงไม่หวั่นเกรง

ยักษ์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ยักษ์ หมายถึง:

น. อมนุษย์พวกหนึ่ง ถือกันว่ามีรูปร่างใหญ่โตน่ากลัว มีเขี้ยวงอก ใจดําอํามหิต ชอบกินมนุษย์ กินสัตว์ โดยมากมีฤทธิ์เหาะได้จําแลงตัวได้, บางทีใช้ปะปนกับคําว่า อสูร รากษส และมาร ก็มี; เทวดาพวกหนึ่งในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกและชั้นปรนิมมิตวสวัตดี; ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์ศตภิษัช มี ๔ ดวง, ดาวพิมพ์ทอง หรือ ดาวสตะภิสชะ ก็เรียก. ว. โดยปริยายหมายความว่า มีลักษณะหรืออาการอย่างยักษ์ เช่น ใจยักษ์ หน้ายักษ์, มีลักษณะใหญ่เป็นพิเศษในพวก เช่น ปลาหมึกยักษ์. (ส. ยกฺษ ว่า อมนุษย์พวกหนึ่ง บริวารท้าวเวสวัณ; ป. ยกฺข).

ความหมายในพจนานุกรมไทย ยักษ์ คือ

ความหมายในพจนานุกรมไทย ของคำที่มีความหมายคล้าย ยักษ์

ยักษา หมายถึง (กลอน) น. ยักษ์. (ส.).
ยักษิณี หมายถึง น. นางยักษ์. (ส.; ป. ยกฺขินี).
ยักษี หมายถึง (กลอน) น. ยักษ์. (ส.).
ยักษ์ หมายถึง น. อมนุษย์พวกหนึ่ง ถือกันว่ามีรูปร่างใหญ่โตน่ากลัว มีเขี้ยวงอก ใจดําอํามหิต ชอบกินมนุษย์ กินสัตว์ โดยมากมีฤทธิ์เหาะได้จําแลงตัวได้, บางทีใช้ปะปนกับคําว่า อสูร รากษส และมาร ก็มี; เทวดาพวกหนึ่งในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกและชั้นปรนิมมิตวสวัตดี; ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์ศตภิษัช มี ๔ ดวง, ดาวพิมพ์ทอง หรือ ดาวสตะภิสชะ ก็เรียก. ว. โดยปริยายหมายความว่า มีลักษณะหรืออาการอย่างยักษ์ เช่น ใจยักษ์ หน้ายักษ์, มีลักษณะใหญ่เป็นพิเศษในพวก เช่น ปลาหมึกยักษ์. (ส. ยกฺษ ว่า อมนุษย์พวกหนึ่ง บริวารท้าวเวสวัณ; ป. ยกฺข).
รากษส หมายถึง [รากสด] น. ยักษ์ร้าย, ผีเสื้อนํ้า, ชื่อพวกอสูรชั้นต่ำ มีนิสัยดุร้าย ในคัมภีร์โลกทีปกสารว่า เป็นบริวารของพญายม, ในคัมภีร์โลกบัญญัติว่า เป็นบริวารของพระวรุณ, ใช้ รากโษส ก็มี. (ส.; ป. รกฺขส).
ราพณาสูร หมายถึง [ราบพะนาสูน] (กลอน) น. ยักษ์. (ส. ราวณ + อสุร).
ราพณ์ หมายถึง [ราบ] น. ชื่อเรียกทศกัณฐ์; ยักษ์. (ส. ราวณ).
รามสูร หมายถึง [รามมะสูน] น. ชื่อยักษ์ตนหนึ่งตามเทพนิยายของอินเดีย เชื่อกันว่าเสียงฟ้าร้องเป็นเสียงรามสูรขว้างขวาน.
อสุรา หมายถึง (กลอน) น. อสูร, ยักษ์. (ป.).
อสูร หมายถึง [อะสูน] น. ยักษ์, ในบทกลอนใช้ว่า อสุรา อสุรี หรือ อสุเรศ ก็มี. (ป. อสุร).
แทตย์ หมายถึง น. ยักษ์, อสูร. (ส. ไทตฺย).