ผลการค้นหา

ค้นเจอ 292 รายการ

ปาณ,ปาณ-,ปาณะ

[-นะ] น. ลมหายใจ; สัตว์มีชีวิต, ชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณ).

พจนานุกรมไทย

ปาณก,ปาณก-

[-นะกะ-] น. หนอน, สัตว์มีชีวิต. (ป.).

พจนานุกรมไทย

อุปาณ,อุปาณ-

[อุปานะ-] ว. เปรียบเทียบ เช่น อุปาณวาจา ว่า การกล่าวเปรียบเทียบ. (ปาเลกัว).

พจนานุกรมไทย

ปา

ก. ซัดไปด้วยอาการยกแขนขึ้นสูงแล้วเอี้ยวตัว; (ปาก) คำใช้แทนกิริยาได้หลายอย่างแล้วแต่คำประกอบที่ทำให้รู้ว่าเกินกว่าที่คาดคิด, มักใช้ว่า ปาขึ้นไป หรือ ปาเข้าไป, เช่น ค่าโดยสารปาขึ้นไปตั้ง ๑๐ บาท กว่าจะทำงานเสร็จก็ปาเข้าไปตั้ง ๒ ทุ่ม.

พจนานุกรมไทย

ปาป,ปาป-

[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).

พจนานุกรมไทย

ปาร,ปาร-

[ปาระ-] น. ฝั่ง, ฝั่งตรงข้าม; ที่สุด; นิพพาน. (ป., ส.).

พจนานุกรมไทย

ณ

ณ.

อ่านว่า "นะ" มีความหมายว่า ที่ ในการเขียน ไม่มีจุดข้างหลังเพราะมิใช่คำย่อ แต่ "ณ" แผลงรูปมาจาก "ใน" และมักเว้นวรรคหน้าวรรคหลัง "ณ" ด้วย เช่น "อยู่ ณ ที่นี้"