ค้นเจอ 9,765 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ติก,ติก-,ติกะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ติก,ติก-,ติกะ

[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

ศานติก,ศานติก-

[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).

ติ

ก. ชี้ข้อบกพร่อง.

ค่อน

ก. ติ, ว่าให้สะเทือนใจ.

เตียน

ก. ติ, ทัก.

ติตติระ

[ติด-] (แบบ) น. นกกระทา. (ป.).

สูติ,สูติ-

[สู-ติ-] น. การเกิด, กำเนิด, การคลอดบุตร. (ส.).

ดำหนิ

[-หฺนิ] (แบบ) ก. ติทัก, ติเตียน. (แผลงมาจาก ติ).

อุปปาติกะ

[อุปะปาติกะ, อุบปะปาติกะ] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, โอปปาติกะ ก็เรียก. (ป. อุปปาติก, โอปปาติก).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ