ค้นเจอ 256 รายการ

แพรก

หมายถึง[แพฺรก] น. ทางแยกของลำนํ้า. ก. แตก, แยก.

ถลาย

หมายถึง[ถะหฺลาย] ก. แตก, มีคำที่ใช้คล้ายกันอีก คือ ฉลาย สลาย.

ระแหก

หมายถึง(กลอน) ก. แตก, แยก.

อับปาง

หมายถึงก. ล่ม, จม, แตก, (ใช้แก่เรือเดินทะเล).

มลาย

หมายถึง[มะลาย] ก. แตก, ตาย, ทำลาย.

วิทธะ

หมายถึง(แบบ) ว. เจาะ, แทง, ฉีกขาด, เป็นแผล, เป็นรู, แตก. (ป., ส.).

ภัคน์

หมายถึงน. แตก, หัก. (ส. ภคฺน).

ภิทะ,ภินท,ภินท-,ภินท์

หมายถึง[พินทะ-] ก. แตก, ทำลาย. (ป., ส.).

ลาญ

หมายถึงก. แตก, หัก, ทำลาย เช่น ฝ่อใจห้าวบมิหาญ ลาญใจแกล้วบมิกล้า. (ตะเลงพ่าย).

ฉาน

หมายถึงก. แตก, กระจาย, ซ่าน, เช่น แตกฉานซ่านเซ็น. ว. มีแสงกล้า, มีแสงพุ่งออกไป, สว่าง, กระจ่างแจ้ง, จ้า, เช่น แสงฉาน ปัญญาแตกฉาน; ฉาด เช่น ขวิดควิ้วอยู่ฉาน ๆ. (ม. ร่ายยาว กุมาร).

ตอก

หมายถึงก. แตก. น. เรียกข้าวเปลือกข้าวเจ้าที่เอามาคั่วให้แตกบานเป็นดอกว่า ข้าวตอก.

สรล้าย

หมายถึง[สฺระหฺล้าย] (กลอน) ก. สลาย, แตก, กระจาย, เรี่ยราย, เป็นแนวติด ๆ กันไป.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ