ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 39 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา แว้, แวง, แวด, แวน, แวบ,แว็บ, แวว, แวะ, โศจิ

แว้

ก. ร้อง (ใช้แก่เด็กแดง ๆ) เช่น เด็กคนนี้ พอแว้ออกมาก็มีเงินเป็นล้านแล้ว, อุแว้ ก็ว่า, โดยปริยายหมายความว่า เกิด เช่น พอหลานแว้ออกมา ย่าก็ดีอกดีใจ. ว. เสียงอย่างเสียงเด็กแดง ๆ ร้อง เช่น เสียงลูกร้องแว้, อุแว้ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

แวง

ว. ยาว, แถว; เรียกเส้นลองจิจูดว่า เส้นแวง. (ข.).
 พจนานุกรมไทย

แวง

น. ดาบ.
 พจนานุกรมไทย

แวง

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นปรือ. [ดู ปรือ ๑ (๑)].
 พจนานุกรมไทย

แวง

ก. ล้อมวง.
 พจนานุกรมไทย

แว้ง

ก. อาการที่เอี้ยวหัวหรืออวัยวะบางส่วนโดยเร็วเพื่อกัดหรือทำร้ายเป็นต้น เช่น ควายแว้งขวิด จระเข้แว้งหางฟาดเรือล่ม, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เตือนดี ๆ มาแว้งเอาได้.
 พจนานุกรมไทย

แว้งกัด

ก. กิริยาที่เอี้ยวตัวหรือคอไปกัดโดยเร็ว เช่น หมาแว้งกัด, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น อุตส่าห์อุปถัมภ์คํ้าชูมาตั้งแต่เล็ก ยังแว้งกัดได้.
 พจนานุกรมไทย

แวด

ก. เฝ้า, ระวัง, รักษา.
 พจนานุกรมไทย

แว้ด

ว. เสียงดังเช่นนั้น เช่น ตวาดแว้ด. (ปาก) ก. ขึ้นเสียง เช่น พูดด้วยดี ๆ กลับมาแว้ดใส่อีก.
 พจนานุกรมไทย

แวดล้อม

ก. เฝ้าระวังรักษาอยู่โดยรอบ เช่น ตำรวจแวดล้อมบุคคลสำคัญ ผู้มีอำนาจไปไหนก็มีมือปืนแวดล้อม; ห้อมล้อม เช่น มีบริวารแวดล้อม พอร้องเพลงจบก็มีคนมาแวดล้อมขอลายเซ็น. ว. ที่ห้อมล้อม, ที่อยู่โดยรอบ, เช่น สิ่งแวดล้อม ภาวะแวดล้อม.
 พจนานุกรมไทย

แวดวง

(ปาก) น. วงการ, กลุ่มที่สังกัดอยู่, เช่น ในแวดวงนักการเมือง ในแวดวงนักธุรกิจ.
 พจนานุกรมไทย

แวตร

[แวด] น. ไม้ถือที่ทำด้วยหวาย. (ส. เวตฺร; ป. เวตฺต).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด