ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เสล*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 14 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เสลด, เสลา, พระเสมหะ, เสล, เสล-

เสล

[-ละ-] น. ภูเขา, หิน. ว. เต็มไปด้วยหิน. (ป.; ส. ไศล).
 พจนานุกรมไทย

เสลด

[สะเหฺลด] น. เสมหะ, เมือกที่ออกจากลำคอ ทรวงอก และลำไส้. (เทียบ ส. เศฺลษฺม).
 พจนานุกรมไทย

เสลดพังพอน

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Barleria lupulina Lindl. ในวงศ์ Acanthaceae มีหนามแหลมสีแดงตามข้อ เส้นกลางใบสีแดง ดอกสีเหลือง ออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง.
 พจนานุกรมไทย

เสลดหางวัว

น. เมือกข้นเหนียวที่ตีขึ้นมาจุกที่คอและปิดหลอดลม ทำให้หายใจไม่ออก, เสลดหางงัว ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

เสลบรรพต

น. ภูเขาหิน. (ป. เสลปพฺพต; ส. ไศลปรฺวต).
 พจนานุกรมไทย

เสลา

[สะเหฺลา] น. ชื่อไม้ต้นชนิด Lagerstroemia tomentosa Presl ในวงศ์ Lythraceae ใบมีขน ดอกสีขาว ออกเป็นช่อใหญ่ตามปลายกิ่ง.
 พจนานุกรมไทย

เสลา

[สะเหฺลา] ว. สวย, งาม, เกลี้ยงเกลา, เปลา, โปร่ง, เฉลา ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เสลี่ยง

[สะเหฺลี่ยง] น. ที่นั่งมีคานหามคู่หนึ่งสอดรับ เป็นเครื่องแสดงอิสริยยศ, ถ้าหามไป เรียกว่า เสลี่ยงหาม, ถ้าหิ้วไป เรียกว่า เสลี่ยงหิ้ว.
 พจนานุกรมไทย

เสลี่ยงกง

น. เสลี่ยงที่มีพนักโค้งเหมือนกงเรือ.
 พจนานุกรมไทย

เสลี่ยงกลีบบัว

น. เสลี่ยงชนิดที่เชิงแคร่ที่นั่งแกะไม้เป็นลายกลีบบัวโดยรอบ.
 พจนานุกรมไทย

เสลือกสลน

[สะเหฺลือกสะหฺลน] ว. เถลือกถลน.
 พจนานุกรมไทย

พระเสมหะ

เสลด

ร่างกาย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด