ผลการค้นหา

ค้นเจอ 9 รายการ

หรือคุณกำลังค้นหา กระฉอก, ฉอก, ว่างเว้น, เว้น, เว้ย, เว้า, เว้

เว้

ก. เถลไถล.

เว้น

ก. แยกเอาออก (ไม่ให้พัวพันกันอยู่กับสิ่งซึ่งพึงกระทำหรือไม่พึงกระทำ) เช่น ทำเลขทุกข้อเว้นข้อ ๔ เปิดทุกวันเว้นวันนักขัตฤกษ์ วันโกนไม่ละวันพระไม่เว้น, เป็นคำใช้ได้ทั่ว ๆ ไป ถ้าต้องการให้ทราบชัดว่าเว้นด้วยลักษณะไหน ก็เอาคำอื่นซึ่งมีความหมายคล้ายคลึงกันมาประกอบเข้า เช่น งดเว้น ยกเว้น ละเว้น.

พจนานุกรมไทย

เว้นช่องไฟ

ก. เว้นช่องว่างระหว่างตัวหนังสือหรือลวดลายแต่ละตัว.

พจนานุกรมไทย

เว้นแต่

สัน. นอกจาก, ยกเว้น, เช่น ฉันจะไป เว้นแต่ฝนตก.

พจนานุกรมไทย

เว้นวรรค

ก. เว้นช่วงของคำ ข้อความ หรือประโยคเป็นระยะ ๆ.

พจนานุกรมไทย

เว้ย

ว. คำลงท้ายของการร้องเรียก ถาม หรือขานรับเป็นต้น ใช้ในลักษณะที่ไม่สุภาพหรือเป็นกันเอง เช่น แดงเว้ย ไปไหนเว้ย ไปตลาดมาเว้ย เบื่อจริงเว้ย, โว้ย ก็ว่า. อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความสงสัยหรือไม่พอใจเป็นต้น เช่น เว้ย! ไม่มีใครอยู่สักคนเลย, โว้ย ก็ว่า.

พจนานุกรมไทย