คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เทพ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 46 รายการ

เทพ,เทพ,เทพ-

[เทบ, เทบพะ-] น. เทวดา. (ป., ส. เทว).

เทพ

น. ชื่อเพลงไทยจำพวกหนึ่ง มีชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า เทพ เช่น เทพชาตรี เทพทอง เทพนิมิต เทพบรรทม เทพประทม เทพรัญจวน.

เทพ

น. สมณศักดิ์พระราชาคณะสูงกว่าชั้นราช ตํ่ากว่าชั้นธรรม เรียกว่า ชั้นเทพ เช่น พระเทพโมลี.

สมมติเทพ

น. เทวดาโดยสมมติ หมายถึง พระเจ้าแผ่นดิน.

อติเทพ

น. เทวดาผู้ยิ่งกว่าเทวดาอื่น ๆ.

ทิพยมานุษ

น. ครึ่งเทพครึ่งมนุษย์. (ส.).

พรวด

[พฺรวด] ว. อาการที่เป็นไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ยับยั้ง เช่น เทพรวด; เสียงดังเช่นนั้น.

ยมราช

น. เทพผู้เป็นใหญ่ประจำยมโลก. (ป., ส.).

คเณศ

[คะเนด] น. ชื่อเทพองค์หนึ่ง มีเศียรเป็นช้าง ถือว่าเป็นเทพแห่งศิลปะ เชื่อกันว่าถ้าบูชาแล้วจะป้องกันความขัดข้องที่อาจเกิดมีขึ้นได้, วิฆเนศ พิฆเนศ วิฆเนศวร หรือ พิฆเนศวร ก็เรียก. (ส.).

พิฆเนศ,พิฆเนศวร

[พิคะเนสวน] น. ชื่อเทพองค์หนึ่ง มีเศียรเป็นช้าง ถือว่าเป็นเทพแห่งศิลปะ ถ้าบูชาแล้วป้องกันความขัดข้องที่จะเกิดมีขึ้นได้, คเณศ วิฆเนศ หรือ วิฆเนศวร ก็เรียก. (ส. วิฆน + อีศฺวร).

พรรเหา

[พัน-] ว. มาก, ยิ่ง, พันเหา ก็ใช้ เช่น คือ เทพเพียงพันเหา. (สมุทรโฆษ).

วายุ

น. ลม, อากาศ, ลมหายใจ; เทพแห่งลม. (ป., ส.). (ดู พายุ).

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ