ผลการค้นหา

หนัง* *หนัง *หนัง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หนัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 187 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ฉาทนะ, กระพัง, เก่น, ฉนัง, ตระพัง, ตะพัง, ธนัง, ผนัง, ใฝ่

ฉาทนะ

[ฉาทะนะ] น. เครื่องปิดคลุม, เครื่องกำบัง, หนัง, การซ่อน, การบัง, เช่น ท้าวก็แรงสุกลพัสตรฉาทน อนนขาวตระดาษดุจสังข์ โสดแล. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

หนัง

น. ส่วนของร่างกายที่หุ้มเนื้ออยู่, หนังสัตว์ที่เอามาทำเป็นของใช้หรือเป็นอาหาร; การมหรสพอย่างหนึ่งเอาหนังสัตว์มาสลักเป็นภาพ เช่น หนังตะลุง, หนังใหญ่, (ปาก) ภาพยนตร์ เช่น โรงหนัง ถ่ายหนัง ฉายหนัง เล่นหนัง.
 พจนานุกรมไทย

หนัง

น. เรียกขนุนพันธุ์ที่มียวงสีเหลือง เนื้อนุ่มแต่ไม่เหลว ว่า ขนุนหนัง. (ดู ขนุน ๑). (เทียบ ม. nanga).
 พจนานุกรมไทย

พระตระเนตร

หนังตา

คอหนัง

(ปาก) น. นาวิกโยธินอเมริกัน.
 พจนานุกรมไทย

ฉายหนัง

(ปาก) ก. ฉายแสงผ่านฟิล์มภาพยนตร์ให้ปรากฏภาพเคลื่อนไหวบนจอ.
 พจนานุกรมไทย

ลูกหนัง

(ปาก) น. ลูกฟุตบอล.
 พจนานุกรมไทย

หนังกลับ

น. หนังที่ผิวไม่เรียบ มีลักษณะฟูน้อย ๆ คล้ายเนื้อผ้ากำมะหยี่ เช่น เข็มขัดหนังกลับ รองเท้าหนังกลับ, โดยปริยายเรียกสุนัขขี้เรื้อนว่า สุนัขหนังกลับ.
 พจนานุกรมไทย

หนังง่า

น. ตัวหนังใหญ่ที่สลักเป็นรูปยักษ์หรือลิงในท่าเหาะ (ลัทธิ).
 พจนานุกรมไทย

หนังเงียบ

(ปาก) น. ภาพยนตร์ที่ไม่มีเสียงในฟิล์ม.
 พจนานุกรมไทย

หนังโลม

น. ตัวหนังใหญ่ที่แสดงบทเข้าพระเข้านาง เช่น หนุมานเกี้ยวนางเบญกาย, โลม ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

หนังสด

น. การมหรสพอย่างหนึ่ง ลักษณะคล้ายโขนแต่เดินเรื่องเร็วกว่า ผู้แสดงสวมหัวโขนไม่ปิดคลุมใบหน้า ร้องและเจรจาเอง ใช้ปี่พาทย์บรรเลงประกอบ, โขนสด ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด