ค้นเจอ 13 รายการ

ยิบ

หมายถึง(ปาก) ก. ยักเอาไว้, ริบไว้, เช่น ไม่รู้ว่าใครเอาของมาลืมทิ้งไว้ เลยยิบเอาไปเสียเลย.

ยิบ

หมายถึงว. ยิ่ง, มักใช้ประกอบคำ ถี่ หรือ ละเอียด เป็น ถี่ยิบ ละเอียดยิบ.

ระยิบระยับ

หมายถึงว. ยิบ ๆ ยับ ๆ เช่น แสงดาวระยิบระยับ.

ยะยับ

หมายถึง(กลอน) ว. ระยับ, ยิบ ๆ, วาบวับ.

ยิบ ๆ

หมายถึงว. อาการที่รู้สึกคันทั่วไปตามผิวหนังเพราะเป็นผดหรือถูกละอองเป็นต้น เช่น คันผดยิบ ๆ; อาการกะพริบตาถี่ ๆ เช่น ทำตายิบ ๆ; เป็นประกายอย่างเปลวแดด เช่น เห็นแดดยิบ ๆ.

ยับ,ยับ,ยับ ๆ

หมายถึงว. มีแสงแวบ ๆ, ยิบ ๆ.

ยิบหยี

หมายถึงว. ทำตาหยีพร้อมกับทำตายิบ ๆ ด้วย เช่น ทำตายิบหยี.

เหยิบ ๆ

หมายถึง[เหฺยิบ] ว. เยิบ ๆ.

สู้ยิบตา

หมายถึง(สำ) ก. สู้จนถึงที่สุด, สู้ไม่ถอย, เช่น เขาสู้ยิบตาแม้ว่าจะสะบักสะบอมเพียงใดก็ไม่ยอมแพ้. (กร่อนมาจากสำนวนเกี่ยวกับการตีไก่ซึ่งถูกตีจนต้องเย็บตาว่า สู้จนเย็บตา).

ทรายแป้ง

หมายถึงน. ทรายที่มีขนาดละเอียดยิบ. (อ. silt).

ระยับ

หมายถึงว. พราวแพรว, วับวาบ, (ใช้แก่แสงหรือรัศมี) เช่น ผ้ามันระยับ, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ ระยิบ เป็น ระยิบระยับ เช่น ดาวส่องแสงระยิบระยับ.

ละออง

หมายถึงน. สิ่งซึ่งมีลักษณะเป็นผงเป็นฝอยละเอียดยิบ เช่น ละอองฝน ละอองน้ำ ละอองฟาง ละอองข้าว; ฝ้าขาวที่ขึ้นในปากเด็กเล็ก ๆ เมื่อไม่สบาย เช่น เด็กท้องเสียลิ้นเป็นละออง.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ