คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ยม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 46 รายการ

ยม,ยม,ยม-

[ยม, ยมมะ-] น. เทพเจ้าผู้เป็นใหญ่ประจำโลกของคนตาย; ชื่อดาวเคราะห์ดวงที่ ๙ ในระบบสุริยะ มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า อยู่ห่างดวงอาทิตย์ประมาณ ๕,๙๐๐ ล้านกิโลเมตร มีเส้นผ่าศูนย์กลางอยู่ระหว่าง ๒,๕๘๐ ถึง ๓,๕๓๐ กิโลเมตร ทางโคจรเป็นวงรีมาก ทำให้ส่วนหนึ่งของทางโคจรอยู่ภายในวงโคจรของดาวเนปจูน, ดาวพลูโต ก็เรียก. (ป., ส.).

ยม

ก. ร้องไห้. (ข.).

ยม

น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดหลายสกุลในวงศ์ Meliaceae เช่น ยมหิน (Chukrasia tabularis Juss.) ยมหอม (Toona ciliata M. Roem.).

สูรยมณฑล

น. ดวงหรือวงตะวัน, สุริยมณฑล หรือ สูรยพิมพ์ ก็ว่า. (ส.; ป. สุริยมณฺฑล).

หักเหลี่ยม

ก. ทำให้ผู้อื่นเสียเชิง.

เปรี่ยม

[เปฺรี่ยม] ว. ปริ่ม.

เหลี่ยม

[เหฺลี่ยม] น. ชั้นเชิง.

มัธยม,มัธยม-

[มัดทะยม, มัดทะยมมะ-] ว. กลาง, ปานกลาง. (ส.).

เปลี่ยม

[เปฺลี่ยม] (กลอน) ก. เปี่ยม.

เหลี่ยม

[เหฺลี่ยม] ดู กระมัง ๒.

มัธยมศึกษา

[มัดทะยมมะ-, มัดทะยม-] น. การศึกษาระหว่างประถมศึกษากับอุดมศึกษา.

มัจจุราช

น. “เจ้าแห่งความตาย” คือ พญายม. (ป.).

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ