ผลการค้นหา

พา* *พา *พา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 121 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ท้วง

ท้วง

หมายถึงก. พูดเป็นทำนองไม่เห็นด้วย; พยุง, ประคอง, พา, เช่น ท้วงตนหนีไปได้.
 พจนานุกรมไทย

พา

หมายถึงก. นำไปหรือนำมา.
 พจนานุกรมไทย

พึ่งพา

หมายถึงก. อาศัยกัน, ช่วยเหลือกัน.
 พจนานุกรมไทย

จูงมือ

หมายถึงก. จับมือพากันไป.
 พจนานุกรมไทย

พารณ,พารณะ

หมายถึง[พารน, พาระนะ] น. ช้าง. (ป., ส. วารณ).
 พจนานุกรมไทย

ง้อ

หมายถึงก. ขอคืนดีด้วย, ขอพึ่งพาอาศัย.
 พจนานุกรมไทย

ถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน

หมายถึงว. ต่างฝ่ายต่างพึ่งพาอาศัยกัน.
 พจนานุกรมไทย

เทิก

หมายถึง(โบ) ก. ถือเอา, พาไป.
 พจนานุกรมไทย

นำทาง

หมายถึงก. พาไปสู่ที่หมาย, นำไปให้ถูกทาง.
 พจนานุกรมไทย

น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า

หมายถึง(สำ) น. การพึ่งพาอาศัยกัน.
 พจนานุกรมไทย

วหะ

หมายถึงก. นำไป, พาไป. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

สกฏภาระ

หมายถึง[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด