คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 171 รายการ

พรรษ,พรรษ-

[พัด, พันสะ-] น. ฝน; ปี. (ส. วรฺษ; ป. วสฺส).

พัด

น. เครื่องโบกหรือกระพือลม. ก. ปัดไป, โบก, กระพือ, เช่น เอาพัดมาพัดไฟ พายุพัดฝุ่นตลบ; หมุนอย่างใบพัดพัดลมหรือใบพัดเครื่องบิน.

เพียชน์

[เพียด] (กลอน) น. วิชนี, พัด.

ภัต,ภัต-,ภัตร

[พัด, พัดตะ-, พัด] น. อาหาร, ข้าว. (ป. ภตฺต).

วิภัช,วิภัช-

[-พัด, -พัดชะ-] ก. แบ่ง, แยก, จำแนก. (ป., ส.).

พระพัชนี

พัด

เครื่องใช้ทั่วไป

พัดงาสาน

(โบ) น. พัดยศที่พื้นพัดสานด้วยงาช้าง เป็นเครื่องหมายฝ่ายอรัญวาสี, ในสมัยโบราณ สมเด็จพระสังฆราชและสมเด็จพระราชาคณะเจ้าคณะใหญ่ที่ลงท้ายสร้อยราชทินนามว่า “คามวาสี อรัญวาสี” มีพัดยศ ๒ เล่ม พัดแฉกพื้นกำมะหยี่ปักด้วยทองและเงิน เป็นเครื่องหมายฝ่ายคามวาสี พัดงาสาน เป็นเครื่องหมายฝ่ายอรัญวาสี.

พัดพุดตาน

น. พัดยศของพระครูสัญญาบัตรหรือพระครูฐานานุกรมบางชั้น มีลักษณะกลม แต่มีแฉกโดยรอบ พื้นทำด้วยกำมะหยี่ สักหลาด แพร หรือเยียรบับ ปักทองแล่ง ดิ้นมัน ดิ้นเลื่อม หรือดิ้นธรรมดา มีสีและลวดลายต่าง ๆ ตามชั้นแห่งสมณศักดิ์.

พัชนี

[พัดชะ-] น. พัด. (ป. วีชนี).

รำพาย

ก. พัด, กระพือ.

วี

ก. พัด, โบก.

สงัดลม

ก. ไม่มีลมพัด.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ