คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปริม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 5,865 รายการ

จริม,จริม-

[จะริมะ-] ว. สุดท้าย เช่น จริมจิต ว่า จิตดวงสุดท้าย. (ป.).

อุปริม,อุปริม-

[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).

บุริม,บุริม-

[บุริมมะ-, บุริม-] ว. ตะวันออก; ก่อน. (ป. ปุริม; ส. ปุรสฺ + อิม).

ริม

น. ชาย, ขอบ, เช่น ริมคลอง ริมผ้า ริมโต๊ะ. บ. ใกล้, ชิด, เช่น นั่งริมหน้าต่าง. ว. ด้านนอก เช่น น้องนอนกลาง พี่นอนริม; (ปาก) เกือบ, จวน, เช่น ริมตาย.

ปริมัท

[ปะริมัด] ก. นวด, บีบ, ขยำ. (ป.; ส. ปริมรฺทน, ปริมรฺท).

มิ้ม

ก. เม้ม, ปิดริม, พับริม.

เม้น

ก. ปิดริม, พับริม, เม้ม ก็ว่า.

เฟือย

น. ที่ริมนํ้าซึ่งมีหญ้าหรือไม้ขึ้นระกะอยู่.

ปุริมพรรษา

ดู [[บุริมพรรษา]]

เหิมเกริม

ก. กำเริบเสิบสาน.

ริมพระโอษฐ์

ริมฝีปาก

บุริมทิศ

[บุริมมะทิด] น. ทิศตะวันออก. (ป. ปุริมทิส).

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ