คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บุตร-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 54 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา บัตร, บาตร

บุตร,บุตร-

[บุด, บุดตฺระ-] น. ลูก, ลูกชาย. (ส. ปุตฺร; ป. ปุตฺต).

คลอดบุตร

คนออกลูก

คำสุภาพ

เรียงพี่เรียงน้อง

ว. เป็นลูกพี่ลูกน้องกันตามลำดับศักดิ์ คือผู้เป็นพี่มีบุตร บุตรนั้นเรียกว่าลูกผู้พี่ น้องมีบุตร บุตรนั้นเรียกว่าลูกผู้น้อง บุตรทั้งสองฝ่ายนั้นเรียกว่า เรียงพี่เรียงน้องกัน.

ผู้รับบุตรบุญธรรม

(กฎ) น. ผู้ที่ได้จดทะเบียนรับบุตรของบุคคลอื่นมาเป็นบุตรของตน.

นอกกฎหมาย

ว. ไม่ถูกกฎหมาย เช่น บุตรนอกกฎหมาย.

ปุตตะ

(แบบ) น. บุตร. (ป.; ส. ปุตฺร).

บุตรา

[บุดตฺรา] (กลอน) น. บุตร.

หม่อมราชวงศ์

น. คำนำหน้าชื่อบุตรของหม่อมเจ้า.

หม่อมหลวง

น. คำนำหน้าชื่อบุตรของหม่อมราชวงศ์.

บุตรบุญธรรม

[บุดบุนทำ] (กฎ) น. บุตรของผู้อื่นที่บุคคลได้จดทะเบียนรับเป็นบุตรของตน.

กระดานไฟ

น. กระดานสำหรับนอนอยู่ไฟเมื่อคลอดบุตรแล้ว.

สูติ,สูติ-

[สู-ติ-] น. การเกิด, กำเนิด, การคลอดบุตร. (ส.).

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ