ค้นเจอ 60 รายการ

บรรทุก

หมายถึง[บัน-] ก. วางไว้ ใส่ลง หรือบรรจุลงบนยานพาหนะเป็นต้นเพื่อขนย้ายไปทีละมาก ๆ, ประทุก ก็ใช้; โดยปริยายหมายความว่า รับภาระ เช่น บรรทุกงานไว้มาก, (ปาก) กินเกินอัตรา เช่น บรรทุกเข้าไปจนท้องแทบแตก.

ใส่

หมายถึงก. สวม เช่น ใส่เสื้อ ใส่กางเกง, เอาไว้ข้างในภาชนะหรือสถานที่เป็นต้น เช่น กรอกน้ำใส่ขวด นำนักโทษไปใส่คุก, บรรทุก เช่น เอาสินค้าใส่รถ.

ประทุก

หมายถึงก. บรรทุก.

ต่าง

หมายถึงน. ภาชนะสำหรับบรรทุกสิ่งของมีคานพาดไว้บนหลังสัตว์พาหนะมีวัวและลาเป็นต้น ให้ห้อยลงมาทั้ง ๒ ข้าง, เรียกโค ลา ที่ใช้บรรทุกสิ่งของในลักษณะเช่นนั้นว่า โคต่าง ลาต่าง. ก. บรรทุก เช่น ต่างข้าวเข้ามาส่ง, ใช้อย่างมาตราตวงก็ได้ เช่น ได้ข้าวไม่ถึง ๕ ต่าง.

รถบรรทุก

หมายถึงน. รถที่ใช้บรรทุกสิ่งของ มีหลายขนาด.

เรือบรรทุกเครื่องบิน

หมายถึงน. เรือสำหรับบรรทุกเครื่องบินและเฮลิคอปเตอร์ที่ใช้ในการโจมตีหรือปราบเรือดำน้ำเป็นต้น มีลานบินและทางสำหรับเครื่องบินขึ้นลงได้ด้วย.

รถกุดัง

หมายถึงน. รถบรรทุกชนิดหนึ่ง เดิมใช้บรรทุกสินค้าจากกุดังเก็บสินค้าที่ท่าเรือ ปัจจุบันใช้บรรทุกสินค้าเป็นต้น.

สกฏภาระ

หมายถึง[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.

รถตุ๊ก ๆ

หมายถึง(ปาก) น. รถสามล้อเครื่องรับจ้างบรรทุกผู้โดยสาร.

รถรับจ้าง

หมายถึงน. รถที่ใช้รับจ้างบรรทุกผู้โดยสารหรือสินค้าเป็นต้น.

เพียบ

หมายถึงก. เกือบจม, เต็มแปล้, เช่น เรือบรรทุกสินค้าจนเพียบ รถบรรทุกของจนเพียบ, หนัก เช่น คนไข้อาการเพียบ.

สาลี่

หมายถึงน. เครื่องบรรทุกของหนักมี ๒ ล้อ ใช้ลากหรือผลักไป.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ