ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา นฤ,นฤ-, นฤ, นฤ-
[นะรึ-] น. คน (ใช้นำหน้าคำอื่น). (ส.).
[นะรึ-] ว. ไม่มี, ออก, มักใช้นำหน้าศัพท์อื่น เช่น นฤมล ว่า ไม่มีมลทิน, นฤโฆษ ว่า ดังออก. (คำนี้เขียนแผลงมาจาก นิ ในบาลี ซึ่งสันสกฤต เป็น นิสฺ).
[นะรึคะหิด] (โบ) น. ชื่อเครื่องหมายรูปดังนี้ ํ, นิคหิต หรือ หยาดนํ้าค้าง ก็เรียก. (ส. นิคฺฤหีต; ป. นิคฺคหีต). (ดู นิคหิต).
[นะรึโคด] (แบบ) ก. ดังออก, กึกก้อง. (ส.).
ว. เลิศชายหรือแข็งแรงที่สุด. (ส.).
[นะริดตะยะ-, นะริด] น. การระบำ, การฟ้อนรำ, การเต้นรำ. (ส.).
น. ห้องเต้นรำ. (ส.).
น. วิทยาหรือศิลปะแห่งการระบำ. (ส.).
น. ที่สำหรับการระบำ. (ส.).
น. พระราชา. (ส.).
[นะรึนาด] (แบบ) น. ความกึกก้อง; การบันลือ.