คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ทิว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 21 รายการ

ทิว,ทิว-,ทิว-,ทิวะ

[ทิวะ-] น. วัน; สวรรค์, ชั้นฟ้า, เทวโลก, เช่น ทิวงคต คือ ไปสู่เทวโลก หมายถึง ตาย. (ป., ส.).

ทิว

น. แถวหรือแนวแห่งสิ่งที่ติดเนื่องกันไปยาวยืด เช่น ทิวเขา ทิวไม้.

ทิว

น. ชื่อธงที่มีรูปลักษณะคล้ายกระบอก, เทียว ก็ว่า.

ทิวส,ทิวส-,ทิวสะ

[ทิวะสะ] (แบบ) น. วัน. (ป., ส.).

แนวป่า

น. ชายป่าที่เห็นเป็นทิวยาวไป.

ธงทิว,ธงเทียว

น. ธงที่มีรูปลักษณะคล้ายกระบอก.

สันเขา

น. ส่วนสูงของภูเขาที่ยาวเป็นทิวพืดไป.

ช่องเขา

น. เส้นทางที่ใช้เป็นทางข้ามจากทิวเขาด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง, ช่องที่อยู่ในระหว่างเขา ๒ ลูก.

เทียว

น. ชื่อธงที่มีรูปลักษณะคล้ายกระบอก, ทิว ก็ว่า.

บรรพตชาล

(แบบ) น. เทือกเขา, แนวเขา, ทิวเขา. (ส. ปรฺวต + ชาล).

บรรพตมาลา

(แบบ) น. เทือกเขา, แนวเขา, ทิวเขา. (ส. ปรฺวต + มาลา).

พนาสณฑ์,พนาสัณฑ์

น. ราวป่า, แนวป่า, ทิวไม้, ป่าสูง, ป่าดง, วนาสณฑ์ หรือ วนาสัณฑ์ ก็ว่า.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ