ผลการค้นหา

ค้นเจอ 6 รายการ

หรือคุณกำลังค้นหา ทวาร,ทวาร-

[ทะวาน, ทะวาระ-] น. ประตู เช่น นายทวาร; ช่อง ในคำ เช่น ทวารหนัก ทวารเบา ใช้เป็นคำสุภาพ หมายถึง รูขี้ รูเยี่ยว, ทาง เช่น กายทวาร. (ป., ส.).

น. ช่องตามร่างกายทั้ง ๙ ช่อง ได้แก่ ตา ๒ หู ๒ จมูก ๒ ปาก ๑ ทวารหนัก ๑ ทวารเบา ๑.

[ทะวาระบด] น. ทางเข้าออก เช่น อันกำแพงเชิงเทินป้อมปราการที่ล้อมกรุง รวมทั้งทวารบถทางเข้านครเล่า. (กามนิต).

[ทะวาระบาน] น. ผู้เฝ้าประตู, นายประตู. (ป.).

[ทะวาน-] น. ชื่อโคลงโบราณ, สกัดแคร่ ก็เรียก.

ทวารหนัก

ร่างกาย

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ