คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ญ.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 7,674 รายการ

พยัญชนะตัวที่ ๑๓ นับเป็นพวกอักษรตํ่า และเป็นตัวที่สุดของวรรคที่ ๒ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กนในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ปัญญา สัญชาติ ผจญ โคโลญ.

สุญ,สุญ-,สุญญ,สุญญ-

[สุน, สุนยะ-] ว. ว่างเปล่า. (ป. สุญฺ; ส. ศูนฺย).

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

ถัณฑิล,ถัณฑิลญ

[ถันทิน, ถันทินละ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).

มุญชะ

[มุนชะ] น. พืชจำพวกหญ้าปล้อง; ปลาค้าว. (ป., ส.).

กุญชอน

ช้าง

กาญจน,กาญจน-,กาญจนา

[กานจะนะ-] (แบบ) น. ทอง. (ส.; ป. กญฺจน).

สิญจ,สิญจ-,สิญจน์

[สินจะ-, สิน] ก. รดนํ้า; รดนํ้ามนต์, สรงมุรธาภิเษก. (ป., ส.).

ธนุ,ธนุรญ

(แบบ) น. ธนู. (ป.).

ธัญ,ธัญ,ธัญญ

[ทัน, ทันยะ-] น. ข้าวเปลือก. (ป. ธญฺ; ส. ธานฺย).

พระกุญชะ

ไส้พุง

ร่างกาย

กันเอา

ว. กรรเอา, กลมกล่อม, เช่น สรวญเสียงกันเอาเอา มโนเทพรังรักษ์. (อนิรุทธ์).

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ