ผลการค้นหา

ค้นเจอ 8 รายการ

หรือคุณกำลังค้นหา ไคล, พระเมโท

(ปาก) น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, ไคล ก็ว่า.

ก. ลักษณะมะม่วงที่แก่มีนวล มีเมล็ดแข็ง, โดยปริยายหมายความว่า จวนจะรู้ผล, ใกล้จะสำเร็จ.

ก. เดินไป, เคลื่อนไป, [[ไคลคลา]] ก็ว่า.

[ไคฺล] น. เหงื่อที่ปนกับฝุ่นละอองติดกรังอยู่กับหนังกำพร้า, (ปาก) ขี้ไคล, ราชาศัพท์ว่า พระเมโท; ตะไคร่น้ำ เช่น ปูกินไคล.

[ไคฺล] ก. ไป.

[ไคฺล] ก. ทำให้คลาย ให้อ่อน หรือให้หย่อน โดยใช้นิ้วมือหรือฝ่ามือเป็นต้นคลึงไปมา.

ไคล

ร่างกาย

ขี้ไคล

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ