ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*โคน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 22 รายการ

โคน

น. ส่วนข้างต้นของสิ่งที่ยาวกลม เช่น โคนไม้ โคนเสา โคนขา.
 พจนานุกรมไทย

โคน

น. ชื่อเห็ดหลายชนิดในสกุล Termitomyces วงศ์ Amanitaceae ขึ้นบริเวณจอมปลวก ดอกเห็ดรูปร่ม ยอดแหลม สีขาวนวลจนถึงนํ้าตาลดำ ด้านล่างมีครีบก้านยาวตั้งตรง โคนเรียวเล็กหยั่งลึกลงไปถึงรังปลวก กินได้ เช่น ชนิด T. fuliginosus Heim.
 พจนานุกรมไทย

โคน

น. ชื่อตัวหมากรุกที่ใช้เดินทแยงไปข้างหน้าหรือข้างหลัง หรือเดินตรงไปข้างหน้าคราวละ ๑ ตา.
 พจนานุกรมไทย

โคนดินสอ

ดู คนทีสอ.
 พจนานุกรมไทย

โคนตายปลายเป็น

ดู ต้นตายใบเป็น.
 พจนานุกรมไทย

โคนม

น. แม่วัวที่เลี้ยงไว้สำหรับรีดนม.
 พจนานุกรมไทย

โคนสมอ

[-สะหฺมอ] ดู กานน ๒.
 พจนานุกรมไทย

โคนสมอ

[-สะหฺมอ] น. ชื่อพระพิมพ์สกุลช่างหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

จังหวะจะโคน

(ปาก) น. จังหวะ.
 พจนานุกรมไทย

ซิงโคนา

น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Cinchona วงศ์ Rubiaceae เปลือกมีควินินใช้เป็นยาแก้ไข้จับสั่น.
 พจนานุกรมไทย

ถอนต้นก่นราก,ถอนรากถอนโคน

(สำ) ก. ทำลายให้ถึงต้นตอ, ทำลายให้สิ้นเสี้ยนหนาม.
 พจนานุกรมไทย

ถอนรากถอนโคน

(สำ) ก. ทำลายให้ถึงต้นตอ, ทำลายให้สิ้นเสี้ยนหนาม, ถอนต้นก่นราก ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด