คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*โกศ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 9 รายการ

โกศ

[โกด] น. ที่ใส่ศพนั่ง เป็นรูปกลมทรงกระบอก ฝาครอบมียอด, ที่ใส่กระดูกผี มีขนาดต่าง ๆ ฝาครอบมียอด; คลัง. (ส.).

โกศ

[โกด] น. ฝัก, กระพุ้ง; ดอกไม้ตูม เช่น ชมช่อ ไม้เหมือนแก้ม โกศเกลา. (ทวาทศมาส).

โกศล

[-สน] ว. ฉลาด. (ส.).

เข้าโกศ

ก. บรรจุศพลงในโกศ, ลงโกศ ก็ว่า.

ธัญโกศ

น. ฉางข้าว, ยุ้งข้าว. (ป. ธญฺ + ส. โกศ).

มธุโกศ

น. รวงผึ้ง. (ส.).

ลงโกศ

ก. บรรจุศพลงในโกศ, เข้าโกศ ก็ว่า.

อัศวโกศล

ว. ผู้มีความชำนาญในเรื่องม้า. (ส. อศฺว + โกศล).

พระโกศ

โลงศพ ที่ใส่พระบรมศพ และพระศพเจ้านาย ของพระมหากษัตริย์ และพระบรมวงศ์

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ