คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*แข็ง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 52 รายการ

กระดูกแข็ง

(สำ) ว. ไม่ตายง่าย ๆ.

ก้านแข็ง

น. เรียกกำไลชนิดหนึ่งว่า กำไลก้านแข็ง.

ของแข็ง

น. สิ่งที่รวมตัวกันแน่น, สิ่งที่มิใช่ของเหลวหรือแก๊ส; (วิทยา) สถานะหนึ่งของสสารซึ่งมีทั้งรูปร่างและปริมาตรคงตัว.

ขัดแข็ง

ก. ไม่อ่อนน้อม.

ขันแข็ง

ว. อย่างเอาจริงเอาจัง เช่น ขยันขันแข็ง รับปากขันแข็ง.

เข้มแข็ง

ก. แข็งแรงในการงาน, ขยันขันแข็ง, ไม่ย่อท้อหวั่นไหว.

แข็ง

ว. กระด้าง เช่น ลิ้นแข็ง; ไม่อ่อน, ไม่นิ่ม, เช่น เนื้อแข็ง ของแข็ง; กล้า เช่น แดดแข็ง; ไม่ยอมง่าย ๆ, ไม่รู้สึกสงสาร, เช่น ใจแข็ง; แรง เช่น วันแข็ง ชะตาแข็ง, เข้มแข็ง, ทนทาน, เก่ง, เช่น ทำงานแข็ง วิ่งแข็ง; ว่ายาก เช่น เด็กคนนี้แข็ง; นิ่งไม่ไหวติง, ไม่กระดิกกระเดี้ย, เช่น ขาแข็ง ตัวแข็ง.

แข็งกร้าว

ว. แข็งกระด้าง, ไม่นุ่มนวล.

แข็งกล้า

ว. กล้ายิ่งนัก.

แข็งแกร่ง

ว. อดทนไม่ท้อถอย.

แข็งข้อ

ก. ไม่ยอมตาม, ตั้งข้อสู้.

แข็งขัน

ว. ขยันไม่ย่อท้อ, เอาจริงเอาจัง, มีกำลังมาก.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ