คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เอว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 11 รายการ

กะเอว

น. เอว เช่น ถวัดเท้าท่าเตะมวย ตึงเมื่อย หายฮา แก้กะเอวขดค้อม เข่าคู้โขยกโขยง. (จารึกวัดโพธิ์),สะเอว ก็ว่า.

บั้นเอว

น. ส่วนกลางของร่างกายระหว่างชายโครงกับกระดูกตะโพกทั้ง ๒ ข้าง, กะเอว สะเอว หรือ เอว ก็ว่า.

ยักเอว

ก. เอียงตัวท่อนบนไปข้างใดข้างหนึ่ง ส่วนลำตัวท่อนล่างตั้งตรง เป็นท่าประกอบการรำไทยท่าหนึ่ง.

สะเอว

น. ส่วนกลางของร่างกายระหว่างชายโครงกับกระดูกตะโพกทั้ง ๒ ข้าง, กะเอว บั้นเอว หรือ เอว ก็ว่า.

เอว

น. ส่วนกลางของร่างกายระหว่างชายโครงกับกระดูกตะโพกทั้ง ๒ ข้าง, กะเอว บั้นเอว หรือ สะเอว ก็ว่า; โดยปริยายหมายถึงส่วนกลางของสิ่งอื่น ๆ ตรงที่คอดเข้าไป เช่น เอวว่าวจุฬา เอวพาน.

เอวบาง,เอวบางร่างน้อย,เอวเล็กเอวบาง

น. เรียกผู้ที่มีรูปร่างอ้อนแอ้นสะโอดสะอง.

เอวัง

(ปาก) ก. จบ, หมดสิ้น.

พระกฤษฎี , บั้นพระองค์, พระกฏิ

สะเอว เอว

ร่างกาย

พระกฏิฐิ

กระดูกสะเอว

ร่างกาย

บั้นพระองค์ , พระกฤษฎี

บั้นเอว

พระกฤษฎี, บั้นพระองค์

เอว

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ