คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เผาะ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 4 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เผาะ,เผาะ,เผาะ ๆ, เผาะ

ขบเผาะ

ว. เรียกผลมะม่วงอ่อน ๆ ขนาดหัวแม่มือว่า มะม่วงขบเผาะ หมายเอาเสียงเวลาเอาฟันขบดังเผาะ; โดยปริยายเรียกวัยของเด็กหญิงที่เพิ่งเริ่มแตกเนื้อสาวว่า วัยขบเผาะ.

เผาะ,เผาะ,เผาะ ๆ

ว. เปราะ; เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงหักไม้เปราะ เช่น ข้อเท้าข้อมือลั่นเผาะ น้ำตาร่วงเผาะ ๆ.

เผาะ

น. ชื่อเห็ดชนิด Astraeus hygrometricus (Pers.) Morgan ในวงศ์ Astraeaceae เกิดใต้ดิน ดอกเห็ดอ่อน เป็นก้อนกลม เมื่อแก่โผล่ขึ้นมาเหนือดิน เปลือกนอกแข็งแล้วแตกเป็นแฉกคล้ายดาว กลางดอกเห็ดเป็นถุงกลมมีสปอร์สีนํ้าตาล ดอกอ่อนต้มสุกแล้วกินได้, พายัพเรียก เห็ดถอบ.

วัยขบเผาะ

ว. วัยของเด็กหญิงที่เพิ่งเริ่มแตกเนื้อสาว.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ