คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เฉา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 11 รายการ

จุดเหี่ยวเฉา

น. ขีดขั้นที่กำหนดปริมาณนํ้าในดินน้อยที่สุดเท่าที่พืชจะสามารถนำไปเลี้ยงลำต้นได้โดยไม่เหี่ยวเฉา ถ้ามีปริมาณนํ้าในดินน้อยกว่านั้น พืชจะเหี่ยวเฉาทันที.

เฉา

ก. เหี่ยว, ไม่สดชื่น.

เฉาก๊วย

น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง สีดำ ทำจากเมือกที่ได้จากการต้มเคี่ยวพรรณไม้ชนิดหนึ่ง ใส่แป้งลงไปผสม กวนให้ทั่ว ทิ้งไว้ให้เย็น กินกับนํ้าหวานหรือใส่นํ้าตาลทรายแดง. (จ.).

เฉาโฉด

ว. โง่, เซ่อ, โง่เขลา, โฉดเฉา ก็ว่า.

เฉาฮื้อ

น. ชื่อปลานํ้าจืดชนิด Ctenopharyngodon idellus ในวงศ์ Cyprinidae ปากเล็กอยู่ปลายสุดของหัว ไม่มีหนวด ที่สำคัญคือ ลำตัวยาว ท้องกลม เกล็ดใหญ่เรียบ ลำตัวสีเงิน อาศัยหากินพืชนํ้าอยู่ใกล้ผิวนํ้า มีถิ่นเดิมอยู่ในประเทศจีน นำเข้ามาเลี้ยงเป็นอาหาร.

เฉาะ

ก. เอามีดสับลงเป็นที่ ๆ เฉพาะที่ต้องการแล้วงัดให้แยกออก เช่น เฉาะตาล เฉาะฝรั่ง. น. เรียกเนื้อในตาลอ่อนที่เฉาะออกมาจากเต้าตาลว่า ตาลเฉาะ.

เฉาะ ๆ

ว. ง่าย ๆ, สะดวก, เหนาะ ๆ.

เฉาะปล่อง

ก. ทำให้เป็นช่องไป.

โฉดเฉา

ว. โง่, เซ่อ, โง่เขลา, เฉาโฉด ก็ว่า.

อับเฉา

ว. ไม่สดชื่น, ไม่ชื่นบาน.

อับเฉา

น. ของถ่วงเรือกันเรือโคลง มีหินและทรายเป็นต้น.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ