คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เกศ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 18 รายการ

เกศ,เกศ-

[เกด, เกดสะ-] (แบบ) น. ผม, ในบทกลอนใช้หมายถึง หัว ก็มี เช่น ก้มเกศ.

เกศธาตุ

น. ผม (มักใช้ทางศาสนา) เช่น พระเกศธาตุ หมายถึง พระเกศาของพระพุทธเจ้า.

เกศพ,เกศวะ

[-สบ, เกสะวะ] ว. ผู้มีผมงาม, ใช้เป็นนามของพระนารายณ์หรือพระกฤษณะซึ่งเป็นอวตารปางหนึ่งของพระนารายณ์. (ส.).

เกศา

(กลอน) น. หัว; ผม.

เกศากันต์

ก. ตัดจุก, โกนจุก, (ใช้เฉพาะเจ้านายชั้นหม่อมเจ้า).

เกศินี

น. นางผู้มีผมงาม เช่น โฉมแก้วเกศินีนาฏ. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์). (ส.).

เกศี

(กลอน) น. หัว; ผม.

ตรีโลเกศ

น. พระวิษณุ, พระอาทิตย์. (ส. ตฺริโลเกศ).

ปกเกศ

ก. ปกเกล้า, คุ้มครอง.

ร่มเกล้า,ร่มเกศ

น. ผู้คุ้มครองป้องกันให้ได้รับความร่มเย็นเป็นสุข หมายถึง พระมหากษัตริย์.

โลเกศ

น. ผู้เป็นใหญ่ในโลก, จอมโลก. (ส.; ป. โลเกส).

หิรัณยเกศ

[หิรันยะเกด] ว. มีผมสีทอง. (ส.).

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ