คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*อาสน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 13 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา อาสนะ, อาสน

บัณฑุกัมพลศิลาอาสน์

น. แท่นหินมีสีดุจผ้ากัมพลเหลือง เป็นที่สถิตของพระอินทร์.

มยุรอาสน์

น. “พระผู้มีนกยูงเป็นอาสนะ” หมายถึง พระขันทกุมารหรือพระสกันทกุมาร เพราะพระขันทกุมารทรงมีนกยูงเป็นพาหนะ.

ร้อนอาสน์

(สำ) ก. มีเหตุหรือมีเรื่องเดือดร้อนทำให้อยู่เฉยไม่ได้.

เลออาสน์

[-อาด] ก. นั่งเหนืออาสน์.

วัชรอาสน์

น. อาสนะที่พระพุทธเจ้าประทับใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ ณ พุทธคยา ประเทศอินเดีย ในวันตรัสรู้ เรียกว่า พระแท่นวัชรอาสน์, โพธิบัลลังก์ หรือ รัตนบัลลังก์ ก็เรียก. (ส. วชฺราสน).

อาสน

[อา-สน] ก. ปรารถนา. (ปรัดเล); ขัดสน. (ข. อาสนฺน).

อาสน,อาสน-,อาสน-,อาสน์,อาสนะ

[อาดสะนะ-, อาด] น. ที่นั่ง, เครื่องปูรองนั่ง, (ใช้เฉพาะพระภิกษุสามเณร). (ป., ส.).

อาสนศาลา

น. โรงฉันอาหาร (ใช้แก่พระสงฆ์).

อาสน์สงฆ์

น. ที่ยกพื้นสำหรับพระสงฆ์นั่ง.

พระราชอาสน์, พระเก้าอี้

ที่สำหรับนั่ง เก้าอี้

เครื่องใช้ทั่วไป

พระโธรน

พระราชอาสน์อย่างฝรั่ง เก้าอี้พนักสูง

เครื่องใช้ทั่วไป

อาสนะ

ที่นั่ง

พระสงฆ์

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ