คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หอย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 21 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา หอย

ก้นหอย

น. รอยเส้นขดวนเข้าหาศูนย์กลางอย่างรูปก้นหอยมีที่นิ้วมือเป็นต้น, โดยปริยายเรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ม้วนผมแบบก้นหอย.

กบเต้นต่อยหอย

น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง ตัวอย่างว่า คิดยิ่งแสนแค้นยิ่งศรเสียบทรวงหมอง.

กะซ้าหอย

ดู กะส้าหอย.

กะส้าหอย

น. เปลือกซากหอยต่าง ๆ ที่ทับถมกันอยู่ ใช้ทำปูนขาวที่เรียกว่า ปูนหอย. (ไกลบ้าน), กะซ้าหอย ก็ว่า.

เกล็ดหอย

น. (๑) เทียนเกล็ดหอย. (ดู เทียนเกล็ดหอย). (๒) ดู หญ้าเกล็ดหอย.

ค้อนหอย

ดู ช้อนหอย ๒.

คอหอย

น. อวัยวะภายในลำคอ เป็นทางร่วมของระบบทางเดินอาหารและระบบทางเดินอากาศหายใจ เริ่มตั้งแต่หลังโพรงจมูก หลังช่องปากลงไปจนถึงหลังกล่องเสียง. (อ. pharynx).

ช้อนหอย

น. ชื่อเรียกช้อนกระเบื้อง.

ช้อนหอย

น. ชื่อนกหลายชนิดในวงศ์ Threskiornithidae ปากยาวโค้ง ปลายแหลม หากินในนํ้าตื้น กินปลา ปู และสัตว์นํ้าเล็ก ๆ ในประเทศไทยมี ๔ ชนิด คือ ช้อนหอยขาว หรือ กุลาขาว (Threskiornis melanocephalus) ช้อนหอยดำ หรือ กุลาดำ (Pseudibis davisoni) ช้อนหอยใหญ่ หรือ กุลาใหญ่ (P. gigantea) และ ช้อนหอยดำเหลือบ (Plegadis falci ellus), กุลา หรือ ค้อนหอย ก็เรียก.

ต่อยหอย

ว. ฉอด ๆ, ไม่รู้จักหยุด, (ใช้แก่กริยาพูด) เช่น พูดเป็นต่อยหอย.

ตันคอหอย

(ปาก) ก. พูดไม่ออกด้วยความดีใจหรือเสียใจ.

ตีนเท่าฝาหอย

(สำ) น. เด็กทารก.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ