ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หยก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 12 รายการ

พระกำไลหยก

กำไลหยก

เครื่องประดับ

กะแหยก

[-แหฺยก] ดู แสยก ๒.
 พจนานุกรมไทย

กิ่งทองใบหยก

(สำ) ว. เหมาะสมกัน (ใช้แก่หญิงกับชายที่จะแต่งงานกัน).
 พจนานุกรมไทย

พวงหยก

น. ชื่อไม้เถาขนาดกลางชนิด Strongylodon macrobotrys A. Gray ในวงศ์ Leguminosae ดอกสีหยกหรือสีนํ้าทะเล ออกเป็นช่อห้อยยาว.
 พจนานุกรมไทย

ยงโย่ยงหยก

ก. กิริยาที่จะยืนก็ไม่ใช่จะนั่งก็ไม่เชิง.
 พจนานุกรมไทย

สายหยก

น. เชือกผูกรั้งตรวนเพื่อให้นักโทษเดินสะดวกขึ้น เช่น มือถือสายหยกยกสะเทิน พลั้งเท้าก้าวเกินก็ล้มลง. (ขุนช้างขุนแผน).
 พจนานุกรมไทย

สิบห้าหยก ๆ สิบหกหย่อน ๆ

น. หญิงที่อยู่ในวัยแรกรุ่น.
 พจนานุกรมไทย

หงส์หยก

น. ชื่อนกปากขอขนาดเล็กชนิด Melopsittacus undulatus ในวงศ์ Psittacidae ตัวมีหลายสี เช่น เขียว เหลือง ฟ้า ขาว ปากสีนํ้าตาล กินเมล็ดพืช มีถิ่นกำเนิดในประเทศออสเตรเลีย.
 พจนานุกรมไทย

หยก

น. หินแก้วมีลักษณะแข็งเป็นสีต่าง ๆ ใช้ทำเครื่องประดับและเครื่องใช้เป็นต้น ถือว่าเป็นของมีราคา.
 พจนานุกรมไทย

หยก

ก. ยกขึ้นลงค่อย ๆ ในคำว่า หยกเบ็ด.
 พจนานุกรมไทย

หยก ๆ

ว. เพิ่งทำมาเร็ว ๆ นี้, สด ๆ ร้อน ๆ, เช่น บอกอยู่หยก ๆ ไม่น่าลืมเลย มาถึงหยก ๆ โดนใช้งานเสียแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

โหยกเหยก

[โหฺยกเหฺยก] ว. ไม่อยู่กับร่องกับรอย, ไม่แน่นอน, (ใช้แก่การพูด), เช่น พูดจาโหยกเหยก; โยเย, ขี้อ้อน, ร้องไห้งอแง, (ใช้แก่เด็ก) เช่น เด็กคนนี้โยเยโหยกเหยกจริง.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด