ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หนา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 11 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา พหล, หนา

จินดาหนา

[-หฺนา] น. ต้นจันทน์. (ช.).
 พจนานุกรมไทย

ตูหนา

น. ชื่อปลาไหลนํ้าจืดชนิด Anguilla bicolor ในวงศ์ Anguillidae ที่ว่ายลงทะเลเพื่อขยายพันธุ์ ลำตัวกลมยาว แบนข้างทางท่อนหาง มีครีบอก เกล็ดเล็กฝังแน่นอยู่ในหนัง ลำตัวและครีบสีนํ้าตาลหรือเกือบดำเสมอกัน พบทางเขตภาคใต้ด้านทะเลอันดามัน ขนาดยาวได้ถึง ๑.๕ เมตร.
 พจนานุกรมไทย

นักหนา

ว. มากยิ่ง, ยิ่งนัก, หนักหนา ก็ใช้.
 พจนานุกรมไทย

แน่นหนา

ว. มั่นคง เช่น ใส่กุญแจแน่นหนา, แข็งแรง เช่น ประตูหน้าต่างแน่นหนา, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับ ปึกแผ่น เป็น เป็นปึกแผ่นแน่นหนา.
 พจนานุกรมไทย

บาปหนา

[บาบหฺนา] น. บาปมาก. ว. มีบาปมาก, มีบาปสั่งสมไว้มาก, มีกรรมมาก, เช่น คนบาปหนา.
 พจนานุกรมไทย

บิกูปะระมาหนา,บิกูปะระหมั่นหนา

น. ภิกษุกับพราหมณ์. (ช.).
 พจนานุกรมไทย

หนา

น. ส่วนสูงมากจากผิวพื้น. ว. มีส่วนสูงมากจากผิวพื้น; แน่นทึบ, มาก, ตรงข้ามกับ บาง.
 พจนานุกรมไทย

หนา

คำประกอบท้ายคำอื่นที่มีความหมายไปในเชิงบังคับหรืออ้อนวอน เช่น อยู่เถิดหนา.
 พจนานุกรมไทย

อุปาหนา

[อุปาหะนา, อุบปาหะนา] น. รองเท้า. (ป.; ส. อุปานหฺ).
 พจนานุกรมไทย

หน้าหนา

ว. มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย, โดยปริยายหมายความว่า ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย.
 พจนานุกรมไทย

หนักหนา,หนักหนาสากรรจ์

ว. มากยิ่ง, ยิ่งนัก, ร้ายแรง, เช่นความผิดครั้งนี้หนักหนาทีเดียว อาจจะต้องถูกไล่ออกจากงาน, นักหนา ก็ใช้.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด