ผลการค้นหา

ค้นเจอ 30 รายการ

กระลาศรี

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).

พจนานุกรมไทย

ไกรศรี

[ไกฺรสี] ว. ผู้ยิ่งด้วยสิริ. (ไกร + ศรี).

พจนานุกรมไทย

ไกรศรี,ไกรศรี,ไกรสรี

[ไกฺรสี] (แบบ) น. สิงโต. (แผลงมาจาก เกสรี).

พจนานุกรมไทย

โฉมศรี

น. รูปเป็นสง่า.

พจนานุกรมไทย

ชัยศรี

[ไชสี] น. ความสง่าผ่าเผยด้วยความชนะ (ใช้ประกอบกับชื่อต่าง ๆ ที่ถือว่าเป็นมงคล) เช่น พระขรรค์ชัยศรี นครชัยศรี.

พจนานุกรมไทย

บทศรี

[บดทะ-] (กลอน) น. เท้า (ใช้แก่เจ้านาย).

พจนานุกรมไทย

บายศรี

น. เครื่องเชิญขวัญหรือรับขวัญ ทำด้วยใบตอง รูปคล้ายกระทง เป็นชั้น ๆ มีขนาดใหญ่เล็กสอบขึ้นไปตามลำดับ เป็น ๓ ชั้น ๕ ชั้น ๗ ชั้น หรือ ๙ ชั้น มีเสาปักตรงกลางเป็นแกน มีเครื่องสังเวยวางอยู่ในบายศรีและมีไข่ขวัญเสียบอยู่บนยอดบายศรี มีหลายอย่าง เช่น บายศรีตอง บายศรีปากชาม บายศรีใหญ่. (ข. บาย = ข้าว + ศรี = สิริ หมายความว่า ข้าวอันเป็นสิริหรือข้าวขวัญ).

พจนานุกรมไทย