คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*วหา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 35 รายการ

กล่าวหา

ก. ฟ้อง, กล่าวโทษ.

กัปปิยโวหาร

น. โวหารที่ควรแก่ภิกษุ เช่น เรียกเงินตรา ว่า กัปปิยภัณฑ์, ถ้อยคำสำนวนที่เหมาะแก่กาลเทศะ.

ข้าวหางช้าง

น. ข้าวฟ่างหางช้าง. (ดู ข้าวฟ่าง).

เขียวหางไหม้

น. ชื่องูเขียวหลายชนิดในวงศ์ Viperidae ลำตัวอ้วนสั้น หัวโต คอเล็ก หลายชนิดปลายหางสีแดงหรือสีน้ำตาล ทุกชนิดออกหากินเวลากลางคืน มักมีนิสัยดุ มีพิษอ่อนแต่เป็นอันตราย เช่น เขียวหางไหม้ท้องเขียว (Trimeresurus popeorum).

ชิวหา

น. ลิ้น. (ป.; ส. ชิหฺวา).

ชิวหาสดมภ์

น. ชื่อโรคลม ตามตำราแพทย์แผนโบราณว่าทำให้มีอาการลิ้นกระด้างคางแข็ง.

ดาวหาง

น. ชื่อดาวจรชนิดหนึ่งที่ส่วนท้ายมีแสงลักษณะเป็นทางยาวดุจหาง.

ตระเวนเวหา

น. วิธีรำละครท่าหนึ่ง อยู่ในอันดับว่า สารถีชักรถ กลดพระสุเมรุ ตระเวนเวหา. (ฟ้อน).

ตัวหารร่วมมาก

น. จำนวนเต็มบวกที่มีค่ามากที่สุดซึ่งนำไปหารจำนวนเต็มบวกอื่น ๆ ตั้งแต่ ๒ จำนวนขึ้นไปได้ลงตัวพอดี เช่น ๗ เป็นตัวหารร่วมมากของ ๑๔ และ ๓๕, ใช้อักษรย่อว่า ห.ร.ม.

เทศนาโวหาร

น. สำนวนเขียนที่เป็นไปในลักษณะการเทศนาของพระ.

ปฏิภาณโวหาร

[ปะติพานนะ-, ปะติพาน-] น. การกล่าวเหมาะด้วยเหตุผลในทันที.

ประสัยหาวหาร

[ปฺระไสหาวะหาน] น. การโจรกรรมด้วยใช้อำนาจกดขี่หรือกรรโชกให้กลัว.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ