ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ปลิ้น, มลิ้น, ลิ้น, พระชิวหา, พระซิวหา
ปลาลิ้นหมา
สัตว์และเบ็ดเตล็ด
ก. นำไม้อันหนึ่งที่ทำให้เป็นร่องยาวมาประกบกับไม้อีกอันหนึ่งที่ทำให้เป็นลิ้นยาวไปตามตัวไม้ให้เข้ากันสนิทพอดี, พูดสั้น ๆ ว่า เข้าลิ้น.
ก. นำไม้อันหนึ่งที่ทำให้เป็นร่องยาวมาประกบกับไม้อีกอันหนึ่งที่ทำให้เป็นลิ้นยาวไปตามตัวไม้ให้เข้ากันสนิทพอดี, พูดเต็มว่า เข้ารางลิ้น.
น. โรคตาซึ่งเกิดจากเยื่อตางอกไปบนกระจกตา. (อ. pterygium).
[ปฺลิ้น] ก. กลับข้างในบางส่วนให้โผล่ออกมา เช่น ปลิ้นตา, โผล่ยื่นหรือทำให้โผล่ยื่นออกมาจากสิ่งที่มีอะไรห่อหุ้มอยู่ เช่น พุงปลิ้น ตาปลิ้น; (ปาก) ลักลอบหรือหลอกลวงเอาไปซึ่งหน้า เช่น ปลิ้นเอาเงินไป.
ก. ใช้อุบายล่อลวงเพื่อให้สำเร็จประโยชน์ตน.
(ปาก) น. คนที่พูดดี พูดเก่ง หรือพูดคล่องน่าฟัง.
(สำ) รู้ทันกัน, พอแย้มปากก็เห็นไรฟัน ก็ว่า.
[มะลิ้น] (กลอน) น. ลิ้น เช่น คือมลิ้นคนผู้ ทราบรู้รสแกง. (โลกนิติ).
ว. อาการที่พูดกลับกลอกตลบตะแลง.
ดูใน ร้อย ๑.
น. ชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).