ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ลอย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 40 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กลอย, พลอย, สลอย, กะเผ่น, ลอย

กระทงลอย

น. เพลงไทย ๒ ชั้นของเก่า ใช้เครื่องรับมโหรี ทำตอนเสี่ยง เช่น ตอนไกรทองเสกกระทงเสี่ยงลอยไปในพิธีจับชาละวัน, กระทงน้อย หรือ บ้าบ่น ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

กลอย

[กฺลอย] น. ชื่อไม้เถามีหนามชนิด Dioscorea hispida Dennst. ในวงศ์ Dioscoreaceae มีหัวกลมใหญ่อยู่ใต้ดิน ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ หัวดิบมีพิษเบื่อเมา แต่เมื่อฝานแช่นํ้าไหลและนำมานึ่งหรือต้มให้สุกแล้วกินได้.
 พจนานุกรมไทย

กลอย

[กฺลอย] ก. คล้อย, ร่วม, เช่น กลอยใจ กลอยสวาท.
 พจนานุกรมไทย

ขาดลอย

ก. สูญไปโดยไม่มีหวังว่าจะได้คืน เช่น ว่าวขาดลอย, เด็ดขาด เช่น ชนะขาดลอย.
 พจนานุกรมไทย

เข่าลอย

น. ท่าต่อสู้ของกีฬามวยไทยโดยกระโดดให้ตัวลอยแล้วใช้เข่ากระแทกคู่ต่อสู้.
 พจนานุกรมไทย

แขวนลอย

(เคมี) น. ภาวะที่อนุภาคซึ่งมีขนาดจำกัดแผ่กระจายอยู่ในของไหลหรือของแข็งโดยไม่ละลายหรือสลายตัวรวมเป็นเนื้อเดียวกับของไหลหรือของแข็งนั้น, สารที่อยู่ในภาวะเช่นนี้เรียกว่า สารแขวนลอย เช่น ฝุ่นในอากาศ หยดนํ้าเล็ก ๆ ในแก๊ส. (อ. suspension).
 พจนานุกรมไทย

เครื่องเพชรพลอย

น. รัตนชาติที่เจียระไนและนำมาทำเป็นเครื่องประดับแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

โคมลอย

น. ชื่อเครื่องตามไฟชนิดหนึ่งที่จุดไฟแล้วปล่อยให้ลอยไปในอากาศ. (ปาก) ว. ไม่มีมูล, เหลวไหล, เช่น ข่าวโคมลอย.
 พจนานุกรมไทย

ใจลอย

ว. เผลอสติ, เคลิบเคลิ้ม.
 พจนานุกรมไทย

ตาลอย

ว. อาการที่ตาเหม่อ.
 พจนานุกรมไทย

นาฟางลอย

น. นาที่ปลูกข้าวชนิดหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า “ข้าวขึ้นน้ำ” เนื่องจากมีรากยาว สามารถหนีน้ำที่บ่ามาท่วมได้รวดเร็ว สามารถแตกแขนงตามข้อและที่ข้อจะมีรากงอกออกมาสำหรับดูดหาอาหาร นิยมปลูกในท้องที่ซึ่งมีระดับน้ำสูงตั้งแต่ ๑-๔ เมตร, นาเมือง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

นายว่าขี้ข้าพลอย

(สำ) ก. พลอยพูดผสมโรงติเตียนผู้อื่นตามนายไปด้วย.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด