ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ราก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 25 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กราก, คราก, จราก, พราก, ราก, อาเจียน

กระตราก

ก. ล่ามโซ่, ทุกข์ทรมานในคุก. (ปาเลกัว).
 พจนานุกรมไทย

กราก

[กฺราก] ก. ตรงเข้าไปโดยเร็ว เช่น กรากเข้าไป. ว. รวดเร็ว เช่น นํ้าไหลเชี่ยวกราก; เรียกสิ่งที่หุงหรือนึ่งสวยมากเกินไปว่า สวยกราก เช่น ข้าวสวยกราก ถั่วสวยกราก, แข็งอย่างผ้าลายที่ยังไม่ได้ซักหรือผ้าที่ลงแป้งจนแข็ง; เสียงอย่างเสียงลากกิ่งไม้.
 พจนานุกรมไทย

กเฬวราก

[กะเลวะราก] (กลอน) น. ซากศพ, บางทีใช้เข้าคู่กันเป็น กเฬวรากซากศพ, เขียนเป็น กเฬวราก์ ก็มี เช่น เผากเฬวราก์ผู้อนาถ. (มาลัยคำหลวง).
 พจนานุกรมไทย

กำพราก

[-พฺราก] น. ไม้รวกหรือไม้ไผ่ที่เสี้ยมปลายให้แหลม ใช้สำหรับขุด เรียกว่า ไม้กำพราก.
 พจนานุกรมไทย

กำราก,กำหราก

น. ช้างตกมัน เช่น หยาบคายฉายฉัดถีบแทง กำรากร้ายแรง แลเหลือกำลังควาญหมอ. (ดุษฎีสังเวย), กลจะขี่ช้างกำหรากเหลือลาม. (ตำราขี่ช้าง).
 พจนานุกรมไทย

โกรกกราก

[โกฺรกกฺราก] น. ชื่อเครื่องมือสำหรับไชไม้; กระบอกไม้ไผ่มีหลักปักอยู่กลางเติ่งสำหรับทอดดวด.
 พจนานุกรมไทย

คราก

[คฺราก] ก. ยืดขยายออกแล้วไม่คืนตัว เช่น กระเพาะคราก ท้องคราก; สึกกร่อน เช่น รูกลอนคราก รูรอดคราก; กระดูกตะโพกเคลื่อนที่แยกออก เรียกว่า ตะโพกคราก.
 พจนานุกรมไทย

โครกคราก

[โคฺรกคฺราก] ว. เสียงท้องดังเช่นนั้น.
 พจนานุกรมไทย

จราก

[จะหฺราก] (กลอน) ก. ตรากตรำ, ทำให้ลำบาก, เช่น คล้องติดคชคลอคชทังป่าขับจากขัง แลเข้าจรลุงจรากจอง. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

ฐานราก

น. โครงสร้างตอนล่างสุดที่รองรับอาคารหรือสิ่งปลูกสร้าง; (กฎ) ส่วนของอาคารที่ใช้ถ่ายนํ้าหนักอาคารลงสู่ดิน.
 พจนานุกรมไทย

ปากราก

[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย

ฝังรกฝังราก,ฝังรกราก

ก. ตั้งถิ่นฐานประจำ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด