คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ย่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 8 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา หย่า, อย่า, ย่า

เขย่า

[ขะเหฺย่า] ก. อาการที่จับสิ่งใดสั่นหรือยกขึ้นยกลงเร็ว ๆ เพื่อให้สิ่งนั้นกระเทือนหรือเคลื่อนไหว เช่น เขย่าตัวเพื่อให้ตื่น เขย่าขวดเพื่อให้ยาระคนกัน เขย่ากิ่งไม้เพื่อให้ลูกไม้หล่น, กระเทือน, ทำให้กระเทือน, เช่น รถเขย่า เกวียนเขย่า, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เขย่าขวัญ เขย่าโลก.

เต๋าเขย่า

น. ขลุกขลิก. (ดู ขลุกขลิก).

ปู่ย่า

ดู ช้าเลือด.

ย่า

น. แม่ของพ่อ, เมียของปู่, ญาติผู้หญิงที่เป็นชั้นเดียวกันกับแม่ของพ่อ.

หย่า

ก. เลิกเป็นผัวเมียกัน; (กฎ) ทำให้การสมรสสิ้นสุดลงโดยความยินยอมของคู่สมรสทั้ง ๒ ฝ่ายหรือโดยคำพิพากษาของศาล; เลิก เช่น หย่านม หย่าศึก.

อย่า

[หฺย่า] ว. คำประกอบกริยาบอกความห้ามหรือไม่ยอมให้ทำการต่าง ๆ.

พระอัยยิกา, พระอัยกี

ย่า

เหย่า,เหย่า ๆ

[เหฺย่า] ว. อาการที่วิ่งอย่างช้า ๆ หรือเดินอย่างเร็ว.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ