ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ยำ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 12 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ขยำ, ยำ

กำยำ

ว. ใหญ่โตแข็งแรง เช่น รูปร่างกำยำลํ่าสัน.
 พจนานุกรมไทย

ขยำ

[ขะหฺยำ] ก. กำยํ้า ๆ, บีบยํ้า ๆ, คลุก.
 พจนานุกรมไทย

ข้าวยำ

น. อาหารชนิดหนึ่งของชาวปักษ์ใต้ ใช้ข้าวสุกคลุกกับเครื่องปรุง มีกุ้งแห้งป่น มะพร้าวคั่ว นํ้าเคยหรือนํ้าบูดู ส้มโอ และผักต่าง ๆ หั่นละเอียด เช่น ใบมะกรูด ตะไคร้ ถั่วฝักยาว.
 พจนานุกรมไทย

ต้มยำ

น. ชื่อแกงอย่างหนึ่ง ใช้เนื้อปลาหรือเนื้อสัตว์อื่นต้มในนํ้าเปล่าหรือในกะทิ ใส่ตะไคร้ ใบมะกรูด และปรุงรสเปรี้ยวเค็มด้วยนํ้าพริกเผาหรือนํ้าพริก.
 พจนานุกรมไทย

ปู้ยี่ปู้ยำ

ว. ชอกชํ้า, ยับเยิน.
 พจนานุกรมไทย

ผักต้มขนมยำ

(สำ) ว. ผสมผเสปนเปกันยุ่ง.
 พจนานุกรมไทย

แม่นยำ

ก. จำได้อย่างถูกต้อง.
 พจนานุกรมไทย

ยำ

ก. เคล้าคละ, ปะปน. น. ชื่อกับข้าวอย่างหนึ่งที่ปรุงโดยเอาผักและเนื้อสัตว์เป็นต้นมาเคล้าเข้าด้วยกัน เช่น ยำเนื้อ ยำเล็บมือนาง ยำปลากรอบ.
 พจนานุกรมไทย

ยำ

ก. เคารพ, นับถือ.
 พจนานุกรมไทย

ระยำ

ว. ชั่วช้า, ตํ่าช้า, เลวทราม, อัปมงคล, เช่น คนระยำ เรื่องระยำ ทำระยำ; (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ยับเยิน, แหลก, เช่น ดังดวงแก้วตกต้องแผ่นผา ร้าวระยำช้ำจิตเจ็บอุรา. (อิเหนา).
 พจนานุกรมไทย

สาระยำ

ก. ชั่วมาก เช่น ผู้เฒ่าเหล่าเมธา ว่าใบ้บ้าสาระยำ. (พระไชยสุริยา).
 พจนานุกรมไทย

เล่นระยำ

ก. กระทำสิ่งที่ชั่วช้าไม่เป็นมงคลเพื่อความสนุกเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด