คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ยา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 796 รายการ

พระมเหสีหรือพระชายา

ภรรยา

เครือญาติ

พระชายา

เมีย(ภรรยา)

หยาดเสโท

หยาดเหงื่อ

ยาสีพระทนต์

ยาสีฟัน

กระยา

น. เครื่อง, สิ่งของ, เครื่องกิน, เช่น เทียนธูปแลประทีปชวาลา เครื่องโภชนกระยา สังเวยประดับทุกพรรณ. (ดุษฎีสังเวยกล่อมช้างของเก่า ครั้งกรุงเก่า), เขียนเป็น กรยา ก็มี เช่น พระไพรดมานโฉม นุบพิตรแลงผอง มนตรอัญสดุดิยฮอง กรยานุถกลทาบ. (ดุษฎีสังเวยกล่อมช้างของเก่า ขุนเทพกะวีแต่ง).

กระยาคชวาง

[-คดชะวาง] น. ข้าวสำหรับบำบวงเชือกบาศ เป็นพิธีของพระหมอเฒ่าในการรับช้างเผือก.

กระยาง

น. ขาหยั่ง เช่น อ้ายเหล่าเที่ยววิด พบหนองป้องปิด ทำเปนเชิงราง เอาไม้สามอัน ปักไว้เปนกระยาง แขวนโพงตรงกลาง สาดนํ้าเอาปลา. (คำพากย์เรื่องสุบิน), เขียนเป็น กระหยาง ก็มี เช่น ปักไว้เปนกระหยาง. (สุบินคำพากย์).

กระยาง

น. นกยาง. (ดู ยาง ๑).

กระยาจก

(ปาก) น. ยาจก, คนขอทาน, เช่น ตัวอ้ายพราหมณ์เถ้ากระยาจก. (มโนห์รา). (กระ + ป. ยาจก).

กระยาด,-กระยาด

ใช้เข้าคู่กับคำ กระยืด เป็น กระยืดกระยาด.

กระยาดอก,กระยาดอกเบี้ย

(โบ) น. สิ่งที่ส่งชำระแทนดอกเบี้ย เช่น กู้เงินเขามาแล้ว มอบที่นาให้ทำหรือมอบบุตรภริยาให้รับใช้การงาน.

กระยาทาน

น. เครื่องบริจาค. (จารึกสยาม).

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ